PERRALLA PER FEMIJE ....
Faqe: [1] 2
  Printo  
Autor Tema: PERRALLA PER FEMIJE ....  (Lexuar 158237 here)
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« : 22/08/08, 14:02 »
0

KY ESHTE KENDI I PERRALLAVE ...
Mund te gjeni momentin e ti lexoni femijeve tuaj perralla  :-D
perrallat fillojne me NA ISHTE NJE HERE......... :-D



Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #1 : 22/08/08, 15:03 »
0

E p ė r h i t u r a

Na ishte njė herė njė vajzė e bukur e cila jetonte sė bashku me babain e vet pasi qė nėna i kishte vdekur. A jo shkonte pėr ē'do ditė tek vari i nėnės dhe qante, dhe nuk kishte shokė tjerė pos zogjėve.



Njė ditė u martua babai i saj me njė grua e cila i kishte dy vajza. Ato asnjėra nuk e donin tė pėrhiturėn ashtu siē ato e quanin sepse ajo ishte mė e bukur se ato. Ato ishin aq xheloze sa qė e detyronin nė punė tė ndryshme, poashtu tė veshė rrobe tė vjetra.
Kur biente nata dhe vajza kishte pėrfunduar punėt e ditės, ajo ulej pran hirit tė zjarrit dhe qante, pėr kėtė arsye dhe filluan tė e quajn e Pėrhitura.
Njė ditė u pėrhap lajmi se mbreti do bėnte njė fest ku gjitha vajzat e mbretėris do tė ftoheshin. Puna ishte se princi donte tė zgjedh njė vajzė qė tė fejohej mė tė. Kur dy motrat morėn vesh se si ishte puna u gėzuan shum dhe nuk mund tė mendonin nė asgjė tjetėr pos se qfar fustani se do tė veshin dhe se si do rregullonin flokėt.

E Pėrhitura dhe ajo kishte dėshirė qė tė e takonte princin...
Mė nė fund dhe dita e madhe mbrini. Njerka dhe dy vajzat e saj morrėn rrugėn pėr nė kėshtjellė tė mbretit derisa e Pėhitura mbeti duke shiquar pas tyre. Kur mė ato humbėn nga pamja, e Pėrhitura filloi tė qanė me zė. Njė zanė qė ishte pranė ndjeu atė dhe u bė e dukshme e tha:
- Ti dėshiron tė shkosh nė festė, apo jo?! Unė do tė ndihmoj.
Po moj zanė por unė as fustan tė veshi e as kėpucė tė mbathi, qė tė mund tė shkoj tek princi...
- Shko nė kopsht dhe kėpute njė kungull dhe mė bjer mua! Shko nė tavan dhe gjeji gjasht minak dhe nėn guri zbuloi gjasht zhapinjė...

E pėrhitura pyeste vehten se ē'far don zana me ghith ato?! Sidoqoft ajo bėri mu ashtu siē i tha zana e cila me ndihmė tė shkopit tė saj magjik e shėndroi kungullin nė karrocė tė zbukuruar me ari, minakėn i shėndroi nė kuaj e nga zhapinjėt bėri gjashtė shėrbėtorė pėr tė Pėrhiturėn. E mė nė fund lėvizi shkopin magjik dhe veshi tė pėrhiturėn mė njė fustan tė bukur punuar me ari e argjent e nė kėmbė i mbathi njė palė kėpucė tė bukura nga qelqi.
- Ngutu tani i tha zana tė sė Pėrhiturės. Por tė keshė kujdesė e tė kthehesh para se tė bie ora dymbėdhjetė. Pas orės sė mesnatės ajo do tė shėndrohej mu ashtu siē kishte qenė mė parė, me rrobat tė vjetra dhe kėmbė zbathur. E pėrhitura i premtoi zanės se do kthehej para se ora tė tregojė mesnatė.

Kur e Pėrhitura mbrini nė festėn e mbretit dhe u paraqit nė hyrje, salla ku vallzohej u mbush me heshtje. Tė gjithė qenė habitur me bukurin e sė Pėrhiturės. Princi kur pa atė, u drejtua menjėherė nė drejtim tė saj dhe tėrė mbrėmjen nuk u largua nga e Pėrhitura. Mirpo kur e Pėrhitura dėgjoi se ora filloi tė shenjoj mesnatėn iu kujtua se ēka i kishte thėn zana. Ajo iu pėrkul princit dhe me hapa tė shpejtė iku nga aty.

Ditėn e ardhme e pėrhitura ishte prap nė festė dhe prap princi kaloi tėrė mbrėmjen pran tė sė Pėrhiturės. Ditėn e tretė e Pėrhitura ishte e habitur nga lumturia sa qė nuk ndėgjoi orėn e cila biente dymbdhjetė. Nė qastet e fundit ajo u kthjell dhe kuptoi se duhet tė ik nga aty. Ajo nuk mbrini tė pėrshėndes princin ashtu siē duhej dhe ai nuk mbrini tė ndalė tė Pėrhiturėn tė qėndroj pranė tijė. Duke vrapuar njė kėpucė ra nga kėmba e tė sė pėrhiturės dhe princi mori atė dhe afroi pranė zemrės.

Princi ishte dashuruar nė tė Pėrhiturėn dhe kishte vendosur fellė tė gjejė atė gjithsesi. Sė shpejti u pėrhap lajmi se asaj cilės i pėrshtatet kėpuca nga qelqi atė do e fejojė princi.
vajzat e njerkės u ngutėn tė provojnė kėpucėn edhe pse e dinin se ajo nuk ishte e tyre.

Kur u erdhi rradha tė vajzat e njerkės sė Pėrhiturės me grimasa tė mėdha dhe mund donin tė shtinin kėmbėn nė kėpucė, por ajo ishte e pamundur dhe asnerės nuk i pėrshtatej mu ashtu sikur nuk i pėrshtatej asnjė vajzė tjetėr nė mretėri.
E Pėrhitura u afrua tė mbathė kėpucėn dhe atė e bėri pa problem si dhe njėkohėsisht nxori kėpucėn tjetėr qelqi nga xhepi i pėrparsės dhe pasi mbathi atė ajo u shėndruan nė bukurushen mė tė bukur nė mbretėri.

Ditė mė pasė u bė dasmė e madhe:
Princi dhe e Pėrhitura martoheshin
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #2 : 22/08/08, 15:03 »
0

Djali I mbretit pak ditė para se te martohej I thotė te atit do dal pėr gjah. I ati -Tani ėshtė dasma nuk mund te ikesh. Princi- Do vete e do kthehem ne kohe. Niset, kur duke ecur sheh njė shege ku njera nga kokrrat ishte me e kuqe dhe shkelqente shumė, I afrohet dhe pyet fshataret si ėshtė e mundur qe shkelqen kėshtu? Mos e keput I thonė se aty ndodhet e Bukura e dheut. Princi -A e keni pare ndonjė here? Fshataret -Po del ndonjėherė naten dhe futet prapė brenda. Kėshtu vendos te rrije aty dhe te prese ta shohe. I vėnė njė krevat e rrethojne me lule dhe vėnė dy kupa me llokume njė tek koka e njė tek kembet. Shtrihet dhe bėn sikur fle. Natėn vonė e Bukura e dheut ithote te emes -Nene do dal. E ema- Jo se po tė preku insani (njeriu) nuk te fus me brenda. E bukura -E ka zėnė gjumi dhe do dal me kujdes. Hapet shega del e Bukura e dheut e puth ne ballė princin, ha njė llokume tek koka e njė tek kembet dhe futet brenda. Tė nesėrmen ne mėngjes kur zgjohet princi e pyesin -A e pe? E kupton qe e kish zėnė gjumi dhe vendos qe do e shohe patjetėr naten e dytė, por ndodh e njėjta gjė. Natėn e tretė ndenji me kujdes dhe kur u afrua ta puthe e kapi. Shega u mbyll nė vend. Ai sheh qe ishte tepėr e bukur. I thotė qe ta prese se do kthehet dhe niset pėr ne pallat. Aty ishte mbushur plot se kishte ardhur dita e dasmes. Mblidhen dhe fillojnė kėngėt. E bukura e dheut mendon -Po shkoj ne pallat. Vishet si dervish dhe kapucin e ul shumė mbi sy qe tė mos e njihnin. Kur afrohet I thotė mė ka thirrur princi. Hyn ne dhome ku po e rruanin. Princi e njeh dhe I thotė: nga po vjen baba dervish? -Rruges tėnde imzot -Po c`pe andej baba dervish? -Njė te bukur sulltan. -Po c`thoshte baba dervish? - trendafila manushaqe ne dyshek te zoterise tate me dhe besėn e me le dhe shega me s`me nxe. Ai qeshte dhe thosh -Ma thuaj edhe njė here. Pastaj I tha orkestres pusho dhe ti futu ne dhome. Ajo u fut. Kur erdhi nusja qe ishte shme e shėmtuar I dhanė shumė para dhe nxorren me rrobat e dervishit. E bukura u vesh dhe doli bashke me princin. Tė gjthe ngelen te shtangur sa hije I kishte dhėnė princi te shoqes. Kėshtu u martuan e u trasheguan.

Pėrralla atje shendeti tek ne.
 
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #3 : 22/08/08, 15:03 »
0

Kėsulkuqja

Na ishte njė herė njė vajzė e vogėl e cila e kishte emrin Kėsulkuqe. Ajo ishte shum e sjellshme dhe e mirė sa qė tė gjithė e donin.
Atė e quanin kėsulėkuqe sepse gjithmonė bante njė kėsuė tė kuqe mbi kokė.

Njė ditė itha nėna Kėsulkuqės:
- Kėsulkuqe, mere kėtė shportė me ėmbėlsira dhe dėrgoja gjyshės, do tė i bėjė mirė asaj tani kur ėshtė e shtruar nė shtratė e sėmurė. Nisu menjėherė dhe ke kujdes se mos humbesh nė pyllė.




K ėsulkuqja mori rrugėn pėr nė shtėpi tė gjyshės e cila gjindej nė pyll.
Rrugės takoi ujkun, por Kėsulkuqja nuk dinte se ai ishte njė bishė
e rrezikshme prandaj dhe nuk u frigoi por e pėrshėndeti ujkun.
Ujku e pyeti Kėsulkuqėn:
- Ku je nisur kaq herėt nė mėngjez?
- Jam duke shkuar tek gjyshja ime e cila ėshtė e sėmurė.
- Nė anėn tjetėr tė pyellit, pranė atyre ter lisave tė gjatė.

Kur ujku kuptoi kėt, mendonte ai nė vete se Kėsulkuqja do vijė mirė pasi ai ta ket ngrėnė gjyshėn. Qė tė jetė i sigurt se do mbrinė para saj tek shtėpia e gjyshes ai i tha Kėsulkuqes:
- Shihe se ē'lule tė bukura janė kėtu, a nuk do i mbledhish disa pėr gjyshėn?
E gjithashtu mund tė pushosh pak e tė dėgjosh kėngėn e bukur tė zogjėve e njėkohsisht tė zish pak hije nėn dru tani kur ėsht kaq ngrohėt.
Kėsulkuqja e dėgjoi ujkun dhe veproi ashtu si i tha ai.

Ujku vrapoi pėr nė shtėpi tė gjyshės dhe trokiti nė derė.
- Kush ėshtė? Thiri gjyshja nga brenda.
- Ėshtė Kėsulkuqja, u pėrgjek ujku duke u munduar tė bėj zėrin e Kėsulkuqės.
- Unė jam e shtrirė nė shtrat, por dera ėshtė e hapur e ti urno e hyrė mbrenda.
Ujku hyri mbrenda iu afrua ngadal shtratit tė gjyshės dhe e gėlltiti gjyshėn, pastaj veshi kėmishėn e natės sė gjyshės, kapelėn dhe syzat dhe u shtre nė shtrat.

Kur Kėsulkuqja erdhi tek shtėpia e gjyshės u befasua kur pa se dera ishte e hapur, ajo thiri gjyshėn por askush nuk u pėrgjegj. Kėsulkuqja hyri mbrenda dhe iu afrua shtratit. Aty ishte gjyshja. Por ishte diēka e ēuditshme me gjyshėn mendoi ajo.

- Gjyshe, gjyshe, pse i ke veshėt kaq tė mėdhenjė?!
- Qė tė dėgjojė mė mirė! u pėrgjegj ujku me zė tė gjyshės.
- Gjyshe, gjyshe, pse i ke sytė kaq tė mėdhenjė?!
- Qė tė shohė ty mė mirė! foli prap ujku.
- Gjyshe, gjyshe, pse e ke gojėn kaq tė madhe?!
- Qė tė gėlltijė mė mirė! dhe sapo tha kėte ujku u qua dhe e gėlltiti Kėsėlkuqėn.

Ujku ishte ngirė shum dhe vendosi tė flejė. Ai bėnte zė tė lartė nė gjumė, aq tė lartė sa qė u dėgjonte dhe jasht, aty pranė kalonte njė gjyetarė dhe mendoi:
- Sa zė tė ēuditshėm bėn gjyshja, tė hyjė mbrenda dhe tė shohė se si ėshtė me tė.
Gjyetari hyri nė shtėpi tė gjyshės dhe pa ujkun tė shtrirė nė shtrat tė gjyshės. Gjyetari kuptoi se ujku kishte gėlltitur gjyshėn dhe mori njė palė gėrshėr dhe preu barkun e ujkut kur aty pa jo vetėm gjyshėn por dhe Kėsulkuqėn e cila tha:
- Oh sa shum u frigėsova, sa terė qė ishte aty mbrenda!
pastaj ata mbledhėn disa gurė tė mdhej e i futėn nė bark tė ujkut e kur ujku u zgjua donte tė pinte ujė. Ai shkoi pran lumit por kur u afrua aty gurėt ia muarėn anėn kėshtu qė ai ra nė lum dhe u fundos.

Kėsulkuqja premtoi se kur mė nuk do tė largohet nga rruga e as tė bisedon me ata qė nuk i njeh.
 
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #4 : 22/08/08, 15:03 »
0

U takuan njė here Ngutja dhe Durimi! te dy pėr te njėjtin hall; Ngutja kishte blere dy metra basme te bukur pėr te qepur njė fustan.
Ajo e shtriu basmen ne tryeze dhe ...pa menduar gjatė ,mori gersheret e filloj te priste.
Prit kėtej e prit andej e fap fap fap ,gerr gerr gerr, e bėri copa-copa gjithė basmen.Pasi bėri
kėtė pune ,u mendua pakėz,morri dy copa dhe i vuri pėr se gjati trupit,dhe pėr te zezen e saj vuri
re qe kish bėrė dem gjith copen.
-------Qyqja c'bėra !--tha me vehte Ngutja.--Asnje vajzė vajzė e vogėl nuk do ta kish bėrė kėtė
e jo unė qe jam goxha cupe!
Por gabimi tani qe bėrė.Ngutja perplaste duart dhe thoshte <<korba unė >> <<korba unė>>,por
pa dobi.Pasi u qetesua pak mendoi ; Po vete te shikoj pak Durimin,valle dhe ai e ka prishur copen
e pantallonave?.Dhe me njė fryme vajti te Durimi.E gjeti me meter ne dorė ,duke matur me kujdes dhe duke shėnuar me njė cop sapuni .
Pastaj shtriu mbi te njė pale pantallona te mbajtura te cilat mbuluan cip me cip vizatimin.
---Duket sikur ēdo gjė ėshtė ne rregull -tha Durimi
---po ky cepi kėtu sikur nuk ma mbush syrin.Pa ta kontrolloj, pėr bese bėra mirė qe nuk e preva,
duhet korrigjuar.Dhe vazhdonte te korigjonte rrethin e mesit....edhe kėtė mirė e kam shėnuar duke vazhduar
akoma me kujdes matjet dhe shėnimet nė fund tha;Tani nuk me mbetet gjė tjetėr vetėm te marr
gersheren e te pres copen.ja ti mbajmė me shėndet dhe fer fer e preu copen.
Ngutja e habitur shumė nga Durimi e pyeti
--Kush te ka mėsuar te presėsh kaq bukur ,more Durim?
------Mė ka mėsuar gjyshja,-tha Durimi. --Po si? -vazhdoi kureshtare Ngutja
-----Ja mė ka ngulur ne mendje gjashtė fjale
<<MAT SHTATE HERE DHE PRIT NJE HERE!>>

Populli
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #5 : 22/08/08, 15:03 »
0

Na ishte njė here njė plak i varfer, por shumė i varfer ama. Ai jetonte ne breg
te lumit bashke me plaken e teij grindavece dhe shpirtkeqe. Jetonin te dy ne
skamje dhe ne mjerim te plotė. Plaku zinte ndonjė cirua ne lume dhe plaka e
gatuante. Njė ditė dimri plaku ndenji aty me ore te tera, por nuk zuri gjė.
Ishte ftohte. Ai donte te kthehej ne shtepi, por kur kujtonte plaken rrinte
aty me shprese se mund te kapte diēka. Dhe me nė fund fija e vjetėr e
filispanjes u lekund dhe plaku nxitoi ta terhiqte. Kur c'te shihte? Njė cirua
i vogėl, fare i vogėl vazhdonte te perpelitej ne majen e grepit. Plaku e mori
ne dorė. Cironka kishte ca vezullime te arta. Plaku hapi torben e tij te
vjetėr dhe...
-Tė lutem, me hidh pėrsėri ne lume!
Plaku u habit.
-Kush foli?- Tha.
-Tė lutem me hidh ne lume,- tha cironka- dhe unė do tė te realizoj ēdo
dėshirė qe tė kesh.
Plaku i shkrete ishte zemermire. Ai e kuptoi se as ai e as plaka e tij
s'ngopeshin dot me njė cironke aq te vogėl dhe e hodhi ne lume. Ne ēast,
cironka doli nga uji dhe i tha:
-Me thuaj njė dėshirė!
-Tė kisha njė torbe me cironj...
Pa mbaruar plaku fjalėn, torba me cironj i erdhi pranė. Plaku i mori dhe u
nis ne shtepi. Ne fillim plaka e shau, por pastaj natyrisht u kenaq. Plaku se
mbajti dot te fshehten (Ah, kėta pleqte e mirė!) dhe ja tregoi gjithė
historinė...Plaka lakmitare i tha:
-Pse nuk i the qe cironjte te ishin te tiganisur? Shko, thuaji!
Plaku i shkrete shkoi nėpėr te ftohte, e thirri cironken dhe ja tha dėshirėn.
Kur shkoi nė shtepi, plaka kishte pėrfunduar gjysmen e cironkave...Por kjo
s'ishte asgjė.
Sa here qe plakes i kujtohej ndonjė gjė ajo dėrgonte plakun t'ia thoshte kėtė
dėshirė cironkes. Dhe plaku (Ah, i shkreti plak!...) shkonte ne lume dhe
therriste cironken. Dhe cironka bėnte realitet dėshirėn e plakes. Kėshtu
pleqte u bene zengjine. Ata kishin shtepi te mirė, kuaj, hyzmeqare...Ēdo gjė,
ēdo gjė. Aq sa plaka s'kishte me cafre te kėrkonte dhe njė ditė e urdhėroi
plakun:
- Shko merre cironken tėnde te qelbur dhe sille kėtu!
Plakut te shkrete i therri ne zemėr dhe cale-cale u nis e shkoi nė anė te
lumit dhe i thirri cironkes.
Ajo doli ne ēast mbi ujė. Cironka ishte e arte. Edhe zemren e kishte te arte.
-Me thuaj njė dėshirė!- i tha ajo plakut si gjithmonė.
-Plaka mė tha...- Plaku u gelltit.- se ti duhet tė vish me mua tani.
Pra...plaka do qe ti ta lesh lumin dhe tė vish me mua...
Cironka e vogėl heshti. Heshti disa ēaste dhe pafolur fare u krrodh thelle ne
ujrat e turbullta te lumit pėr tė mos dalė me kurrė.

Plaku u kthye ne shtepi..shtėpia s'ishte me. Ne vend te saj gjeti kasollen,
plaken e tij te keqe dhe te njeten varferi te dikurshme. Ndoshta kishte
kėrkuar shumė...

 
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #6 : 22/08/08, 15:03 »
0

Mbreti me Zanat
 
Njė mbret, i ri nė moshė rreth 25 vjeē,i pa martuar,fronin e trashėgoi nga i jati.Ai djalė ishte pak i ēuditshėm pėr mbretėrinė, sepse pyetjeve tė tija,tė pakėt ishin ata qė i pėrgjigjeshin! Bashkė me fronin,nėn urdhėrat e tij ishin edhe tė gjith ata qė i kishin shėrbyer me besnikėri babait tė tij.Njėri nga kėta,ishte njė kėshilltar,me gradėn gjeneral,i vjetėr nė moshė,rreth tė 60-tave dhe me flokė tė thinjur.Njė ditė prej ditėsh,Mbreti dhe Gjenerali,kėshtu quhen nė pėrrallė,ishin duke biseduar nė dhomėn mbretėrore,rreth oxhakut sepse ishte vjeshtė dhe koha kishte filluar tė ftohej.Nė ēengelin e oxhakut, ishte varur njė kusi me ujė, e cila pėrdorej pėr tė mos u tharė ajri i dhomės. Pėr njė moment nuk po fliste asnjėri dhe dėgjohej vetėm kllu-kllu i ujit qė valonte dhe tek-tuk ndonjėēik ujė qė binte nė zjarr,duke lėshuar atė zhurmėn karakteristike tė tij.Kush ka qėn mbret, e di shum mirė se ē'do tė them! Befas Mbreti e pyet Gjeneralin:
- Ēfar thotė Kusia?
Gjenerali qeshi! Duke menduar se Mbreti bėnte shaka,sepse nuk e kishte dėgjuar herė tjetėr kėtė lloj pyetje!Por Mbreti kėmbėnguli dhe e pyeti pėrsėri:
-Ēfar thotė Kusia?
Pėrsėri Gjenerali ja ktheu me tė qeshur:
- Kusia? Ēfar do thotė? Asgjė!
- Jo! - Ja ktheu Mbreti.- Ajo thot njė gjė!
-Po ēfar do thot Kusia?-Ju pėrgjigj Gjenerali me kureshtje.
- Atė dua tė gjesh. - I tha Mbreti i vendosur dhe prerė.- Pėrndryshe nuk meriton tė jesh pranė meje. Po nuk e gjete do tė pres kokėn.
Gjenerali e kuptoi se Mbreti nuk bėnte shaka,por nuk dinte si ti pėrgjigjej! Mbeti i shtangur dhe u ngrit rrėmbimėthi duke kėrkuar leje tė largohej.
- Ikė.-I tha Mbreti- Por ke tre ditė afat pėr t'a gjetur! Pėrndryshe unė do jap urdhėr tė tė presin kokėn!
Gjenerali u largua, duke mos e kontrolluar fare veten! Nė dalje tė portės sė jashtme, u pėrplas me Bahēevanin e pallatit.Edhe Bahēevani ishte njė burr i moshuar, pothuajse nė njė moshė ma Gjeneralin.
- Ej! Ku i ke sytė? Nuk shikon ku hedh kėmbėt? - I foli Bahēevani.
- Ou! Mė fal! Nuk e kisha mėndjen!- Ju pėrgjigj Gjenerali.
- Ku e kishe mėndjen?- E pyeti Bahēevani.
- Lėre mos mė pyet!- I tha Gjenerali.
- Po ti fol, se mund tė ndihmojmė!- I thotė Bahēevani.
- Nuk e di por...Kėshtu,kėshtu...mė ndodhi! I tregon gjith historin me Mbretin.
- Dėgjo kėtu.-I thotė Bahēevani.- Unė nuk tė jap dotė xhuvap,por e kuptoj se kot nuk tė ka thėn Mbreti! Kėto janė nga ato fjalėt qė...pėrgjigjen e kan nė hejbe,si i thotė njė fjale tė urtė! Po ti mos u mėrzit se nė njė fshat jeton njė vajzė e re, e cila u kthen pėrgjigje kėtyre pyetjeve.Ajo jeton vetėm me babanė e saj dhe ėshtė shum e zgjuar.Njė ditė larg ėshtė prej kėtej.- E sqaroj Bahēevani.
Gjenerali pasi e dėgjoj me vėmėndeje,mėsoj edhe fshatin ku banonte vajza e zgjuar dhe vendosi qė tė nesėrmen nė mėngjez tė shkonte atje, pėr tė mėsuar pėrgjigjen qė do ti shpėtonte kokėn! Mezi priti tė gdhihej!Sapo ēeli dita,i hipi kalit,i veshur civil jo me uniformėn ushtarake,qė tė dukej sa mė i thjeshtė dhe mori rrugėn pėr nė fshat.Me vehten e tij bėnte llogari, se si do gjente sa mė kollaj shtėpinė e vajzės! Si do hynte nė bisedė! Mendonte edhe ai ndonjė pyetje tė ngjashme me atė pyetjen e Mbretit.E bėri llogari qė nė tė ngrysur tė gjendej nė fshatin e duhur.Nė tė perėnduar tė diellit u gjend nė fillim tė fshatit tė adresuar.Ai ishte njė fshat nė rrėzė tė njė mali tė lartė.Aty nė anė tė rrugės pa njė fshatar, i cili po lėronte (plugonte) tokėn me qe'! Pasi e pėrshėndeti,Gjenerali e pyeti nėse kishte zjarr pėr tė ndezur njė cigare,ndryshe nuk kishte se si tė hynte nė bisedė me fshatarin.
- Edhe zjarr kemi,edhe duhan kemi!-Ju pėrgjigj fshatari, njė burrė rreth tė 50-ave,me njė bujari karakteristike tė njė tė varfėri por fisnik!
Gjenerali i zbriti kalit, e la tė kulloste nė ledhin e arės dhe vetė shkoj u takua me fshatarin bujar.U ulėn tė dy ashtu siē ishin,mbi arėn e sapo lėruar dhe e drodhėn nga njė cigare, duke pėrdorur gjethet e kallirit tė misrit(lėpushka), nė vėnd tė letrės.Kėshtu ishte atėherė! Duke tymosur duhanin e fortė tė fshatarit,Gjenerali mendonte se si do vazhdonte biseda mė tej!
- Ka ndonjė Han nė kėtė fshat qė tė gdhihemi pėr sonte,sepse jam pėr rrugė tė gjatė?-Pyeti Gjeneral,pėr tė hapur muhabet,duke e provokuar.
- Han nuk kemi nė fshat, por..ti mos u mėrzit se e kemi njė copė kasolle pėr miq e pėr shokė!- Ju pėrgjigj fshatari.
- Tė fleminderit por..nuk dua tė tė bezdis se ke kalamjt e tu e familjen tėnde, e mė duket sikur do tė vė nė siklet.- Ja ktheu Gjenerali.
- Ooo ē'ėshtė ajo? Unė vetėm njė vajzė tė vetme kam.
Aha ! Mendoi gjenerali.Paskam goditur nė personin e duhur.Pėr kėtė u gėzua dhe e pranoi me kėnaqėsi ftesėn e fshatarit.Kėshtu qė kishte kohė tė mendohej edhe pėr "Kusinė" .
- Tė faleminderit shumė! -Ja ktheu pėrsėri gjenerali dhe u ngritė,pasi u ngritė edhe Fshatari, i cili filloj tė lėshonte tė dy qetė kurse parmėndėn e hodhi nė krah.U nisėn tė dy,Fshatari pėrpara dhe Gjenerali mbrapa.Gjenerali e pa tė arsyshme qė tė mos i hipte kalit por,pėr respektė ta ndiqte fshatarin mė kėmbė dhe kalin e mori pėr dore! Mbasi ecėn njė cop herė,gjenerali e pyet:
- Do mė ngresh,a tė tė ngre?
Fshatari u mendua njė cop herė." Po ky dreq!Unė kam parmėndėn nė krah!Ky kalin e ka bosh! Ēdo tė thotė me kėtė?" E kuptoi se ishte pyetje me tjetėr kuptim,ndaj bėri sikur nuk e dėgjoi.Vazhduan pėrsėri rrugėn.As Gjenerali nuk kėmbėnguli mė.Mė lartė rruga kalonte pėrmes varrezave tė fshatit! Atje ishte njė varr i freskėt.Gjenerali pėrsėri pyeti Fshatarin duke u drejtuar nga varri i freskėt:
- Po ky kėtu? Rron apo ka vdekur?
Pėrsėri Fshatari u mendua! "Ky e shikon qė ėshtė varrosur! Ē'do tė thotė me kėtė?"Pėrsėri heshti,pa kthyer pėrgjigje.Por edhe Gjenerali nuk i tha gjė.
Gjenerali mendonte se mbase gjente ndonjė kusi nė zjarr,e kėshtu do ishte mė e lehtė tė hynte nė temėn qė kėrkonte!
Mbas pak arritėn tek shtėpia e Fshatarit.Fshatari i foli vajzės sė tij dhe ajo doli nė oborr.Ishte njė vajzė rreth 20 vjeēe,me flokėt zeza,si pėnda e korbit,tė gjata qė i binin deri nė mes dhe e bukur nė fytyrė.Fshatari i dha urdhėr qė tė priste e nderonte mikun! Ajo menjėherė pas pėrshėndetjes, i mori kalin nga duart dhe duke e ftuar tė hynte brėnda nė odėn e miqėve,shkoi tė rregullonte kafshėn e lodhur.Duke u larguar Gjenerali vuri re se vajza ēalonte pakėz.
Gjenerali hyri brėnda nė njė dhomė tė vogėl, me oxhak,zjarri ndezur dhe nė zjarr vėnė njė kusi, mbi njė perosti! Sa u gėzua Gjenerali kur gjeti njė ambient tė tillė!Pas pak erdhi edhe Fshatari dhe i uroi mirseardhjen mikut,sipas zakonit,duke i dhėnė edhe dorėn.Pasi u takuan,Gjenerali pėrsėri pyeti:
- Ēfar thotė kusia?
Fshatari pėrsėri bėri sikur nuk e dėgjoi,pasi nuk dinte ēfar ti pėrgjigjej!
Pas pak erdhi vajza e cila u pruri kafetė dhe i uroi mirseardhjen edhe mikut tė sapo ardhur.Pasi pinė kafenė,Fshatari ju drejtua vajzės,tek e cila gjithmonė kishte gjetur sqarim pėr shum gjėra qė ai nuk i kuptonte.
- Moj bija ime! E ftova kėtė mikun nė shtėpi sepse ėshtė pėr rrugė tė largėt dhe mė erdhi keq qė nuk kishte ku tė gdhinte natėn!
- Po mirė bėre baba! Shtėpia pėr miq e pėr shok ėshtė e hapur!
- Po mirė po..ky ma ka bėr tre herė borxh, e unė nuk dija si t'i pėrgjigjesha!
- Ēfar tė tha baba?
- Po ja..e para! Kur po vinim lartė pėr nė shtėpi ky mė pyeti:"Do mė ngresh a tė tė ngre?" Unė nuk dija si t'i pėrgjigjesha e bėra sikur nuk e kuptova!
- Po mir tė ka thėnė baba! Ai tė ka thėnė:" Do mė llafosėsh a tė tė llafos?" Ju do kini qėn tė heshtur?
- Eeee! Ashtu ėshtė.Nuk po fliste asnjėri.
Aty Gjenerali u bind se vajza vėrtetė ishte e zgjuar.
- E dyta,-vazhdoi Fshatari-kur kaluam tek varri i ...filanit! Prapė mė pyeti: "Po ky,ėshtė gjall apo ka vdekur?"
- Po mir tė ka thėn baba! Ai tė ka pyetur: Ka lėnė trashėgimtar, apo ėshtė shuar fare?
- Aaa! Nuk e kuptova moj bijė.Po do mė falėsh se aq ma pret kjo rradake!- I tha Fshatari sė bijės.
Gjenerali tani mezi priste tė dėgjonte pėrgjigjen e asaj qė kishte marrė udhėn, e qė do t'i shpėtonte kokėn! I hapi sy e veshė, pa folur,pėr tė dėgjuar dialogun qė bėnin babė e bijė!
- E treta moj bijė! Sapo erdha kėtu mė pyeti:" Ēfar thotė kusia?" Unė prapė nuk dija ē'ti thosha! Flet kusia? Ndaj e lashė qė tė tė pysja!
- Aaa! Edhe kusia fletė! Pėr kėtė e kam fajin unė, se u mora me punė dhe nuk kam kohė!
- Po ēfar thotė kusi moj bijė?
- Kusia thotė: "Do mė hedhėsh ujė tė ul valėn,apo tė shuaj zjarrin?"
Kjo nuk i kishte shkuar kurrė nė mėndje Gjeneralit! Prandaj e pyeti Mbreti?!Tani kujtohej ai se pėr nga shkalla ....ishte ai qė duhej tė ngrihej e ti hidhte ujė kusisė!Tani gjenerali e ndiente veten tė ēliruar e tė pa mposhtur.Ai sapo kishte mėsuar njė sekret qė tė pakėt ishin ata qė e dinin!
Atė natė ndėjtėn deri vonė duke biseduar,hėngrėn, pinė,fjetėn, pa u zbuluar se "Miku", me tė cilin bisedonin ishte kėshilltari kryesor i mbretit!
Kur u ngritė Gjenerali nė mėngjez,vajza ju solli kafenė.Duke pirė kafe,"Miku" i thotė Fshatarit,me qėllim qė ta dėgjonte vajza dhe si do pėrgjigjej.
- Shtėpinė tė mirė e paske,por oxhaku sikur ėshtė njėēikė shtrėmbėr!- ( E kishte fjalėn pėr vajzėn qė ishte e zgjuar por ēalote pakė! )
Vajza e kuptoi, ku e kishte muhabetin "Miku" dhe ju pėrgjigj nė momentė:
-S'ka gjė! Dorė ustai ėshtė! Mjafton qė tymi ikėn drejtė!-( E kishte fjalėn se mjafton qė e kam kokėn plotė!...)
Gjenerali e pa se ishte vėrtet pėr t'u admiruar,e shum e zgjuar,prandaj u ngritė, u pėrshėndet,duke i falenderuar dhe u largua pėr andej nga erdhi!
Tė nesėrmen shkoi tek pallati i mbretit,i qeshur e i gėzuar.Kur e pa kėshtu Mbreti e kuptoi se do kishte ndonjė lajm tė mirė.
- Hė? -E pyeti, pa pritur qė ti thoshte ai.- E gjete ē'thotė kusia?
- Po.E gjeta!
- E ēfar thotė kusia nė zjarr?
-Kusia thotė: Do mė hedhėsh ujė tė ul valėn,apo tė shuaj zjarrin?
- Kush ta tha?- E pyeti Mbreti me njė mėnyrė kėmbėngulėse,pasi ishte i sigurtė se nuk ishte mėdja e tij!
- Vetė e gjeta!-Ja kthen Gjenerali duke u skuqur nė fytyrė.
- More..Qė nuk ėshtė mėndja jote!..Pėr kėtė jam i sigurtė.Por thuama se tani do ta pres vėrtet kokėn si gėnjeshtar!
Dhe gjenerali u detyrua  tregoj te tere historin qe lexuat me lart.....
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #7 : 22/08/08, 15:03 »
0

Plaku me plaken
 
Na ishte nje here plaku me plaken, dhe na zihen njeri me tjetrin...
pasi u zun te dy keta, vendosen te ndaheshin,
por na duhej te ndanin dhe mallin qe kishin ne menyre te barabart...
...edhe keshtu ben.

*plaku merr kaposhin
*plaka merr macen
*plaku merr sheqerin
*plaka merr kripen
*plaku merr mashen
*plaka merr kacin

edhe u ndan si perfundimisht te dy pleqt...

kalon nje fare kohe, dhe plaka e lan kripen dhe e nxjerr ne diell per ta thar...mirpo kripa na humbi, avulloi, dhe ngeli plaka pa kripeeeee dhe nuk kishte me se te gatuante me, dhe na ngeli pa ngren plaka....ashtu

ndersa plaku kishte sheqer edhe hante sheqerin....keshtuuuu

kur plaka vinte per te trazuar zjarrin i digjeshin dokat (duart)

ndersa plaku kishte mashen edhe nuk digjesh...


nje dite prej ditesh, ngelen te dy si perfundim pa ushqime dhe pa lek...

edhe cte bej cte bej thot plaku!?...i thot kaposhit...

O kaposh

urdhero i thot kaposhi.

i thot plaku...kemi ngelur pa lek o kaposh, po dil e na gjej ndonje lek se nuk kemi me se te blejm buke.

e mire i thot kaposhi...

edhe keshtu vepron kaposhi, mer rrugen dhe niset per te gjetur lek per plakun...

ec e ec kaposhi, kur ne mes te rruges i del ujku.

i thot ujku kaposhit.

ku po vete o kaposh?

ja i thot kaposhi, kam dal te gjej ca lek se s'kemi me se te ham buke une edhe plaku...

oooo i thot ujku, a te vij edhe une me ty?

po... jo jo i thot kaposhi, se eshte rruge e larget edhe lodhesh.

jo ore jo, (i thot ujku) se nuk lodhem, po me ler te vij dhe une me ty.

epo mire hajde i thot kaposhi...dhe nisen te dy bashk.

ec e ec keta te dy, kur lodhet ujku.
i thot ujku kaposhit, o kaposh u lodha une, si t'ja bej?
a nuk te thash (i thot kaposhi) qe do lodhesh se eshte rruge e larget!
dhe e mer kaposhi ujkun dhe e fut tek barku...edhe nisen prap...

ec e ec, gjat rruges e njejta gje i ndodh edhe me dhelpren, lumin edhe ariun, edhe kaposhi beri te njeten gje si me ujkun(i futi te barku i vet) deri sa arriti tek mbreti.

kur arriti te mbreti kaposhi, hipi ne nje garth edhe ja nisi kenges...

kikiriki kikikua...dua cupen e mbretit per grua...
kikiriki kikikua...dua cupen e mbretit per grua...

kur e degjon mbreti.

hėu thot mbreti, kush eshte ky qerrata qe dashka cupen time per grua?

kapeni shpejt, i'u thot ushtareve te tij mbreti, dhe futeni tek kuajt e eger ta shkelin me kemb qe te ngordhi,,,dhe e kapin ushtaret e mbretit dhe e hedhin te kuajt e eger kaposhi...ndersa kaposhi,,,tak nxjerr ujkun nga barku dhe i ha ujku kuajt e eger.

del prap kaposhi dhe i'a nis prap kenges,
kikiriki kikikua...dua cupen e mbretit per grua...

hėu, prap mbreti, kapeni dhe futeni tek lepujt e eger, u thot mbreti ushtareve, qe ta han lepujt. e kapin ushtaret e hedhin kaposhin tek lepujt,,,kur kaposhi,,tak nxjerr dhelpren nga barku, dhe i ha dhelpra lepujt e eger,,,shpetoj prap kaposhiiii...
me te dal prap kaposhi i'a nis kenges serish...
kikiriki kikikua...dua cupen e mbretit per grua...

u cmend mbreti,,,kapeni u thot ushtareve dhe hidheni tek furra brenda qe te digjet nga zjarri...e kapin ushtaret e hedhin te zjarri kaposhin,,,,kur kaposhi tak, nxjerr lumin qe kishte tek barku i tij, dhe e shuan zjarrin lumiiiii,,,dhe keshtu shpetoj prap kaposhi.

del prap kaposhi dhe i'a nis prap kenges...

Kapeni tani, u thot mbreti ushtareve, dhe hidheni tek dhoma me florinj, te haj florinj sa te mbytet...
e kapin ushtaret, e fusin tek dhoma me florinj...
mbush barkun mire e mire me florinj kaposhi, dhe nxjerr ariun nga barku per te shqyer deren, e hap deren ariu, del kaposhi prap...
ne te ikur kaposhi, i'a merr edhe nje here kenges ne fund per inat te mbretit,,,kikiriki kikikua...dua cupen e mbretit per grua...edhe iken kaposhi, kthehet tek plaku...

u gezua plaku se i solli gjithe ato florinj kaposhi...

e shikon plaka dhe i vjen inat...
i thot plaka maces qe kishte ne shtepi...
po del edhe ti moj mace na gjej ndonje flori si kaposhi, se do ngordhim per buke...

e mire i thot macja se dal une,,,del macja, kap hardhuca, gjarprinj, neperka, edhe ja con plakes tek shtepia...i leshohen hardhucat ta han plaken...
ndihme...ndihme...po therriste plaka, bjer me kacit plaka hardhucave, po nuk mundte t'i vriste te gjitha...ndihme...ndihme...therriste plaka.

e degjon plaku qe po kerkonte ndihme plaka e shkret, dhe vete e ndihmon...dhe e shpeton plaken nga hardhucaaaaat....

dhe pastaj bashkohen prap plaku me plaken dhe jetojn prap sebashku te gezuaaaaar.....


Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #8 : 22/08/08, 15:03 »
0

Gjilpėrat mbėrthyese

nga Guy de MAUPASSANT




- Ah ! i dashur, sa tė liga, femrat !
- Pėrse e thua kėtė ?
- Sepse ma kanė punuar keq.
- Ty ?
- Po, mua.
- Femrat, apo njė femėr ?
- Dy femra.
- Dy femra nė tė njėjtėn kohė ?
- Po.
- E qysh ta kanė hedhur ?
Dy tė rinjtė ishin ulur pėrpara njė kafeneje tė madhe tė bulevardit dhe pinin likere tė pėrziera me ujė, nga kėto aperitivet qė duken si lėngje tė bėra me tė gjitha nuancat e njė kutie bojėrash.
Ata kishin pothuaj tė njėjtėn moshė : njėzet e pesė deri tridhjetė. Njėri ishte bjond e tjetri brun. Ata kishin gjysmė-elegancėn e kambistėve, tė atyre qė shkojnė nė Bursė dhe nėpėr sallone, qė shkojnė ngado, jetojnė ngado, dashurojnė ngado. Bruni mori fjalėn :
- Ta kam thėnė lidhjen time, apo jo, me atė borgjezen e vogėl tė takuar nė plazhin e Dieppe ?
- Po.
- I dashur, ti e di ē’ėshtė kjo. Kisha njė dashnore nė Paris, njė qė e dua tmerrėsisht, njė mikeshė tė vjetėr, njė mikeshė tė mirė, e zakonshme pra, dhe kam ndėrmend tė rri me tė.
- E zakonshme pėr ty ?
- Po, pėr mua dhe pėr tė. Ajo ėshtė e martuar me njė burrė tė ndershėm, qė e dua dhe atė njėlloj, njė djalė mjaft i pėrzemėrt, njė shok i vėrtetė ! Le tė themi qė kjo ėshtė njė shtėpi ku e kisha strehuar jetėn time.
- Edhe ?
- Epo ja ! ato nuk mund ta braktisin Parisin, dhe kėshtu qė e kam parė veten vejush nė Dieppe.
- Pėrse kishte shkuar ti nė Dieppe ?
- Pėr tė ndryshuar ajėr. Nuk mund tė rrish tėrė kohės nė bulevard.
- Pra ?
- Pra e kam takuar mbi plazh vogėlushen qė tė fola.
- Gruan e shefit tė zyrės ?
- Po. Ajo mėrzitej shumė. I shoqi, veē kėsaj, vinte vetėm tė dielave, dhe ai ėshtė tejet i shėmtuar. E kuptoj vogėlushen. Pra ne kemi qeshur dhe vallėzuar sė bashku.
- Dhe jo vetėm kaq, besoj ?
- Po, mė vonė. Tė themi qė ne jemi takuar, e kemi pėlqyer njėri-tjetrin, ia kam thėnė kėtė, ajo mė ka bėrė qė t’ia pėrsėris pėr tė kuptuar mė mirė, dhe pastaj nuk ka kundėrshtuar.
- E dashuroje ?
- Po, pak ; ėshtė shumė e mirė.
- Po tjetra ?
- Tjetra ishte nė Paris ! Pėrgjatė gjashtė javėsh, kjo ka qenė shumė mirė dhe ne jemi kthyer kėtu mė tė afruar sa ska. Mos vallė di ti ndonjė mėnyrė tė prishesh me njė femėr, kur kjo femėr nuk tė ka asnjė faj ?
- Po, di.
- E si ia bėn ?
- E lė.
- Por si ia bėn pėr ta lėnė ?
- Nuk shkoj mė tek ajo.
- Po nėse vjen ajo tek ty ?
- Nuk… nuk jam aty.
- Po nėse vjen prapė ?
- I them qė nuk kam kohė.
- Po nėse ajo tė merr me tė mirė ?
- Sillem… sillem vrazhdė.
- Po nėse ajo e pranon kėtė ?
- I shkruaj letra anonime burrit tė saj pėr qė ai ta pėrgjojė ditėt kur vjen tek unė.
- Kjo ėshtė keq ! Kurse unė dorėzohem. Nuk di tė prishem me dikė. I koleksionoj. Ka ca qė i shoh vetėm njė herė nė vit, tė tjera ēdo dhjetė muaj, tė tjera nė kohėn e pagesės, tė tjera kur ato kanė dėshirė tė shkojnė nė kabare. Ato qė i shoh rrallė nuk mė bezdisin, por e kam tė vėshtirė me tė rejat pėr t’i larguar pak.
- Dhe…
- Dhe, i dashur, ēupka e vogėl ishte tejet e nxehur, pa faj, siē tė kam thėnė ! Meqė i shoqi i saj i kalon ditėt e tij nė zyrė, ajo vinte tek unė pa mė lajmėruar. Kam shpėtuar paq dy herė pa mė kapur me atė tė zakonshmen.
- Mos !
- Po. Pra, u kam dhėnė secilės ditė tė veēanta, tė caktuara pėr tė shmangur ngatėrrimet. Tė hėnėn dhe tė shtunėn sė vjetrės. Tė martėn, tė enjten dhe tė dielėn sė resė.
- E pse kjo preferencė ?
- Ah ! i dashur, ajo ėshtė mė e re.
- Tė ngeleshin vetėm dy ditė pushim.
- Mė mjafton.
- Komplimentet e mia !
- Mirėpo, merre me mend qė mė ka ndodhur historia mė qesharake dhe mė e sikletshme e botės. Qė katėr muaj gjithēka shkonte mė sė miri ; flija rehat dhe isha vėrtetė i lumtur, kur befas, tė hėnėn e fundit shpėrtheu.
Po prisja tė zakonshmen nė orėn e caktuar, nė njė e gjysėm, duke pirė njė cigare tė mirė.
Isha duke ėndėrruar, tejet i kėnaqur me veten time, kur pashė qė ora kishte kaluar. Qeshė i habitur, sepse ajo ėshtė mjaft e pėrpiktė. Por mendova ndonjė vonesė tė vogėl tė rastit. Megjithatė kaloi njė gjysmė ore, pastaj njė orė, njė orė e gjysėm dhe e kuptova qė ajo kishte patur ndonjė shkak ēfarėdo, njė migrenė ose ndonjė gjė tė papritur. Janė tepėr tė mėrzitshme kėto gjėra kėshtu, kėto pritje… tė panevojshme, tė mėrzitshme dhe acaruese. Mė nė fund, e ndava mendjen, dola jashtė dhe duke mos ditur ē’tė bėj, shkova tek ajo. E gjeta duke lexuar njė roman.
- Po ti, ē’bėn kėtu ? i them unė.
Ajo mu pėrgjigj qetė-qetė :
- I dashuri im, nuk kam mundur, kam qenė e penguar.
- Nga ēfarė ?
- Nga… ca gjėra tė vogla.
- E… ēfarė gjėrash tė vogla ?
- Njė vizitė e mėrzitshme.
Mendoja qė ajo nuk donte tė ma thoshte arsyen e vėrtetė, dhe, meqė ajo ishte tejet e qetė, fillova tė shqetėsohesha edhe mė tepėr. Kisha ndėrmend tė kapja kohėn e humbur, tė nesėrmen me tjetrėn.
Tė martėn pra, isha tepėr… tepėr i emocionuar dhe i dashuruar, duke pritur vogėlushen time dhe madje i habitur qė ajo nuk po vinte pėrpara orės sė lėnė. E shikoja lavjerrėsin qė luhatej dhe nuka ia ndaja sytė akrepave.
Kaloi ēerek ore, pastaj njė gjysėm, pastaj dy orė… Nuk mė zinte vendi vend, bėja ecejake tė shpejta nė dhomėn time, duke ngjitur ballin pėrkundėr dritares dhe duke mbajtur vesh tek dera pėr tė dėgjuar nėse ajo po ngjiste shkallėt.
Ja pra dy orė e gjysėm, pastaj tre orė ! Rrasa kapelen nė kokė dhe vrapova tek ajo. Ajo lexonte, i dashur, lexonte njė roman !
- Po hė moj ? i thashė unė nė ankth.
Ajo mu pėrgjigj, po aq qetė sa e zakonshmja :
- I dashuri im, nuk kam mundur, kam qenė e penguar.
- Nga ēfarė ?
- Nga… ca gjėra tė vogla.
- E… ēfarė gjėrash tė vogla ?
- Njė vizitė e mėrzitshme
Sigurisht, e mora me mend menjėherė qė ajo(ato) dinte(dinin) gjithēka ; por ajo dukej megjithatė aq e qetė, aq e patrazuar, saqė e hodha poshtė hamendjen time, fillova tė besoj nė njė koincidencė tė ēuditshme, duke mos mundur tė ēoj nėpėr mend njė fshehje tė tillė nga ana e saj. Dhe pas njė ore llafosjesh miqėsore, tė prerė madje nja njėzet hyrje tė vajzės sė saj tė vogėl, mu desh tė ikja fort i mėrzitur. Dhe merre me mend qė tė nesėrmen...
- E njėjta gjė ?
- Po… dhe tė nesėrmen njėlloj. Dhe kėshtu ka zgjatur tre javė, pa shpjegim, dhe megjithėse kisha nuhatur diēka, prapė nuk e merrja vesh kėtė sjellje tė ēuditshme.
- Ato dinin gjithēka ?
- Pėr dreq ! Edhe qysh ! Ah ! kam vuajtur gjatė derisa e mėsova.
- Si e more vesh mė nė fund ?
- Me letra. Ato mė kishin dhėnė, tė njėjtėn ditė, me tė njėjtat fjalė, pushimin tim pėrfundimtar.
- Dhe ?
- Dhe ja… Ti e di, i dashur, qė femrat kanė gjithmonė me vete gjilpėra mbėrthyese. Ato tė flokėve i njoh, ju ruhem shumė, dhe bėj kujdes, por tė tjerat janė shumė mė tinzake, ato mbėrthyeset e vogla me kokė tė zezė qė na duken tė gjitha njėlloj, neve budallenjve qė jemi, por qė ato i dallojnė sikur ne dallojmė njė kalė nga njė qen.
Mirėpo, duket qė njė ditė vogėlushja ime kishte lėnė njė nga kėto mbėrthyese tė kapur pas perdes, pranė pasqyrės sime.
E zakonshmja, pėrnjėherė, e kishte dalluar mbi copėn e perdes kėtė pikė tė zezė tė madhe sa njė plesht, dhe pa thėnė asgjė e kishte marrė, pastaj nė vend tė saj kishte lėnė njė nga gjilpėrat e saj, tė zezė edhe kjo, por njė model tjetėr.
Tė nesėrmen, vogėlushja deshi tė marrė gjilpėrėn e saj dhe ajo dalloi menjėherė qė nuk ishte e vetja ; atėherė asaj i lindi dyshimi, dhe vuri dy tė tilla, duke i kryqėzuar.
E zakonshmja iu pėrgjigj kėsaj shenje telegrafike me tre koka tė zeza, njėra sipėr tjetrės.
Me tu vėnė pėr udhe ky shkėmbim, ato vazhduan tė komunikojnė, pa thėnė asgjė, thjesht pėr tė pėrgjuar. Pastaj, duket qė e zakonshmja mė e guximshme, mbėshtolli pėrreth pikės sė vogėl prej ēeliku njė fije letre ku kishte shkruar : "Posta qendrore, bulevardi Malesherbes, C.D."
Atėherė ato i shkruan njėra-tjetrės. Isha i humbur. Ti e kupton qė kjo nuk ka qenė kėshtu kot ndėrmjet tyre. Ato vepronin me kujdes, me dinakėri, nė afkt ashtu siē duhet nė raste tė tilla. Por e zakonshmja guxoi pėrsėri dhe i la takim tjetrės.
Ēfarė i kanė thėnė njėra-tjetrės, kėtė nuk e di ! Di vetėm qė unė i kam hequr pasojat e kėsaj bisede. Dhe ja e gjitha !
- Kaq ?
- Po.
- Dhe ti nuk sheh asgjė mė tepėr ?
- Mė fal, i takoj por tani si mik ; nuk jemi prishur krejt nė fakt.
- Po ato, janė takuar pėrsėri ?
- Po, i dashur, ato janė kthyer nė shoqe tė ngushta.
- Shiko, shiko. Dhe kjo nuk tė jep ndonjė ide ?
- Jo, ēfarė ?
- Rrotė qė je, t’i bėsh ato tė fillojnė tė ngulin gjilpėra mbėrthyese tė dyfishta !

Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #9 : 22/08/08, 15:03 »
0

Arushi qe kėrkonte babane
Pylli ishte zgjuar si pėrditė. Zogjte fluturonin dhe i jepnin pyllit embelsi me cicerimat e tyre. Kafshet luanin me njėri-tjetrin. Tė gjithė ishin te gezuar.
Por papritur kėtė atmosfere te bukur e prishi njė ze qe qante. Lepurushi, ketrushi dhe iriqi qe ishin duke kėrcyer nderprene vallen dhe u drejtuan nga vinte e qara.
Kur miqte pane njė arush te vogėl te ulur mbi njė gur dhe qante.
- Pse po qan? - e pyeti lepurushi.
- Kam humbur babin. - tha arushi duke qare.
- Po si ta quajne babin ty? - i tha iriqi.
- Babi ma quajne. - tha arushi i vogėl.
Kafshet e tjera qeshen nga pėrgjigjja e arushit te vogėl por lotet e tij bėn qe ata te heshtin.
- Si thonė shokė, ta ndihmojne arushin qe te gjej babane? - tha lepurushi
- Ta ndihmojme, ta ndihmojme- thanė te gjithė miqte e pyllit.
- Do vij dhe unė me ju qe tju ndihmoj te gjeni rrugėn. - tha njė zog i bukur.
- Hipni ne makinen time - tha ketrushi, dhe te gjithė se bashku u nisen qe te takonin te gjithė arinjte qe ishin ne pyll. Njeri prej tyre do tė ishte babi i arushit te vogėl.
Dha ja ndaluan para njė Berberhaneje ku punonte si berber njė ari.
Shoket hynė brenda dhe pane ariun qe po qethte njė cjap.
- Mė falni - tha lepurushi - mos ėshtė valle ky arushi djali juaj?
- Po unė jam beqare more - ia ktheu ariu berbere dhe po qeshte me te madhe bashke me cjapi. Miqte u nisen drejt rrobaqepsise se aty punonte njė ari tjetėr si rrobaqebes.
Ariu rrobaqebes ishte duke qepur pantallonat e njė gomari.
- Po ku i ke grisur kėshtu pantallonet o gomar? - tha ariu
- Duke ngrėnė gjemba usta - ia ktheu gomari.
ndėrkohė hynė miqte tanė.
- Mė falni - tha lepurushi - mos ėshtė valle ky arushi djali juaj?
- Femijet e mi nuk largohen kurrė nga shtėpia pa mare leje - tha ariu rrobaqebes pa kthyer koken qe te shihte.
Miqte u nisen drejt ariut peshengrites.
- Mė falni - tha lepurushi - mos ėshtė valle ky arushi djali juaj?
- Mmmm- bėri ariu dhe i tregoi miqve fėmijėt e tij qe ishin radhutur ne stervitje.
- Femijet e mij nuk janė ngordhalaqer - shtoi ariu
Miqte te deshperuar u nisen drejt ariut fotograf.
- Mė falni - tha lepurushi - mos ėshtė valle ky arushi djali juaj?
- Jo - tha ariu
- Ju lutem na ndihmoni te gjeme babane e kėtij arushi se ky nuk mban mend as emrin e babait - iu lut ketrushi ariut fotograf.
Po, patjetėr, - tha fotografi - unė do ju tregoje fotografite e gjithė arinjve te pyllit tonė.
Dhe kėshtu bėri po i tregonte arushit te vogėl gjithė fotografite e arinjve, ariun gjuetar, ariun berber, ariun rrobaqepes, ariun peshengrites dhe kur i tregoi fotografine e ariut artist, arushi i vogėl u hodh nga zemi dhe therriste.
- babi, babi ime, babi ime!
Tė gjithė u kenaqet qe e gjeten se cili ishte babi i arushit te vogėl.
Pasi ariu fotgraf i bėri njė foto te gjithėve, ata u nisen drejt zirkut.
Sa arriten te dera, arushi i vogėl therriste.
- O ba, babi!
Ariu artist degjoi zėrin e te birit dhe doli shpejt perjashta.
Arushi iu hodh ne qaf, e puthi dhe i tha.
- Babi unė humba!
Ariu artist i falenderoi kafshet e pyllit qe e kishin ndihmuar djalin e tij dhe i ftoj te gjithė pėr te para shfaqjen.
Tė gjithė ishin te gezuar.
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #10 : 22/08/08, 15:03 »
0

Princi dhe e Bukura e Dheut  (:
Nje dite prej ditesh, Princi, djali i mbretit do martohej…mirepo pak dite para se te martohej ai i thote te atit se do dali per gjah…

Ndersa i ati i thot, -Tani eshte dasma nuk mund te ikesh…

Princi i thot, - Do vete e do kthehem ne kohe… dhe niset per gjah Princi…

Kur duke ecur sheh nje shege ku njera nga kokrrat ishte me e kuqe dhe shkelqente shume,,, ai afrohet tek fshataret dhe i pyet ata,

Si eshte e mundur qe shkelqen me shume nga e tjerat kjo sheg?

Mos e keput!… i thone fshataret,,, se aty ndodhet e Bukura e Dheut.

Princi i pyet ata se, a e kishin pare ndonje here te Bukuren e Dheut… fshataret i thone Princit…
-Po e kemi pare,,, del ndonjehere naten dhe futet prape brenda!

Dhe Princi vendosi te qendroj aty ate nate dhe te priste te shikonte te Bukuren e Dheut kur te dilte…
Fshataret i japin nje krevat per t’u shtrir dhe e rrethojne Princin me lule dhe me llokume, nga koka e deri tek kembet…

Me pas ai u shtri dhe ben sikur fle.

Naten vone e Bukura e dheut i thote te emes…

-Neno do dal pak shetitje!…

Ndersa e ema e kundershton!. - Jo se po te preku njeriu nuk futesh me dot brenda ne sheg…

E bukura nuk e degjoj te emen dhe doli perjashta…,

Hapet shega del e Bukura e Dheut, kur aty prane shikon Princin qe e kishte zen gjumi, ajo e puth ne balle Princin, ha ca nga llokumet dhe futet brenda prap.

Te nesermen ne mengjes, kur zgjohet Princi, e pyesin fhstaret…

-A e pe te Bukuren e Dheut o Princ? Ai e kupton qe e kish zene gjumi dhe vendosi te qendronte prap qe ta shikonte naten e dyte,,, por prap na ndodhi e njejta gje si me naten e pare.

Naten e trete Princi ndenji me kujdes, dhe kur e Bukura e Dheut u afrua ta puthe e te haj llokume prap, Princi e kapi.. me nje here shega u mbyll dhe e Bukura e Dheut nuk futej dot me brenda.

Princi u mahnit nga bukuria e saj!. I thote asaj qe ta priste aty sa te vinte ne pallatin mbreteror dhe do kthehej serish qe ta merrte me vete te Bukuren e Dheut.

Dhe iken Princi per ne pallat… aty ai shikon se ishte mbushur plot me njerez se kishte ardhur dita e dasmes…

Kenga kishte nisur dhe daullet binin.

E bukura e dheut qe kishte ngelur vetem, po priste e po priste, mirepo me kot, Princi nuk po vinte,,,dhe ajo vendosi te shkonte tek pallati mbreteror…

Vishet si dervish dhe kapucin e ul deri tek syt qe mos e njihnin, kur afrohet atje e ndalojn ushtaret… Ajo u thot atyre se e kishte ftuar Princi per dasmen e tij, dhe ushtaret e len…

Hyn ne pallat dhe ca ushtar e cuan ne nje dhome dhe po prisnin qe te vinte Princi ta shikonte qe ishte i ftuar i Princit me te vertet apo genjeu…

Nderkohe vjen Princi dhe me nje here ai e njeh qe ishte e Bukura e Dheut, dhe i thote:

Nga po na vjen o Baba Dervish?

E Bukura e Dheut i thot…

-Rruges tende imzot!

Princi: -Po ēfare pe andej Baba Dervish?

E Bukura e Dheut: -Nje te bukur Sulltan!

Princi: -Po ēfare thoshte Baba Dervish?

E Bukura e Dheut: - Trendafila manushaqe ne dyshek te zoterise tate, me dhe besen e me le dhe shega me s’me nxe.

Princi po qeshte dhe i i tha: -Ma thuaj edhe nje here te lutem!…

Pastaj Princi i tha orkestres te pushonte dhe e mori ne dhomen e tij te Bukuren e Dheut.

Kur erdhi nusja qe ishte shume e shemtuar, i dhane asaj shume lek dhe nxorren me rrobat e Dervishit qe te ikte…

Ndersa e Bukura e Dheut veshi fustanin e nuses dhe doli bashke me Princin.

Te gjthe u habiten se si kishte ndryshuar aq shume nusja e Princit, ishte bere shume e bukur, se nusja qe perzun ishte e shemtuar, ndersa e Bukura e Dheut ishte shume e bukur…

Dhe keshtu ata u martuan bashk dhe u trasheguan…

Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #11 : 22/08/08, 15:03 »
0

Mbreteresh Evangjelia
Nje here e nje kohe, na ishin dy vellezer, Arturo dhe Matiani. Arturo, na ishte vellai i madh dhe Matiani ishte vellai i vogel. Nje dite prej ditesh, kur te dy vellezrit po shetisnin neper rrugicat e fshatit, Arturo takoi Evangjelien. Ajo ishte shume e bukur! Arturo u dashurua marrezisht me bukuroshen Evangjelie, mirepo edhe Evagjelia e pelqeu Arturon se ishte djal i pashem. Arturo me pas vendosi te shkonte te shtepia e Evagjalies per te takuar prinderit e saj dhe t’u kerkonte atyre doren e Evagjelies per grua... dhe ashtu beri. Me pas ata u martuan bashke.

Ne shtepine e Artuos dhe Matianit, gjendja ekonomike ishte shume e rende dhe nuk kishin as buke te hanin. Keshtu nje dite prej ditesh vellai i madh Arturo, vendosi te iki ne kurbet, ne Turqi. Ai u largua duke i premtuar gruas se tij se nje dite do kthehej serish prane saj, dhe ajo te mos e harronte se ai e donte shume. Evangjelia e donte shume Arturon dhe u deshperua shume nga largimi i tij per ne kurbet.

Nderkohe, pas pak kohesh, vellai i Arturos, Matiani, ne bindjen e plot te tij se vellait te vet do t’i ndodhte dicka e keqe ne kurbet dhe nuk do kthehej me, i kerkon Evagjelies te martohej me te mirepo Evagjelia nuk pranoi se e donte shume Arturon dhe i kishte dhene fjalen se do e priste ate deri ne vdekje. Keshtu Matiani u nevrikos dhe e rrahu shume Evagjelien dhe e groposi te gjalle Evagjelien ne nje varr me gure dhe iku ne shtepi.

Pas pak, aty prane varrit, kalon nje Bej, hipur ne nje kal te bardhe. Ne nje cast ai po degjonte disa renkima sikur vinin nga larg. Zbret nga kali dhe po degjonte me vemendje, kur u afrua tek varri me gure, kuptoi se renkimat po vinin prej aty. E zbuloi varrin dhe aty gjeti Evangjelinen e bukur qe e kishte varrosur te gjalle i kunati i saj i keq, Matiani. Beu filloi ta pyes Evangjelinen se cfare i kishte ndodhur. Ajo i tregon historine atij se, si i kunati i saj i’a kishte bere. Ajo i’u lut Beut qe ta merrte me vete dhe ta largonte nga aty, se ne shtepine e saj nuk kthehej dot serish. Beu e mori me vete Evangjelinen e bukur!

Pasi vajten ne shtepine e Beut, Beu i tha Evangjelines se ajo duhej te punonte qe te rrinte aty dhe e beri sherbetoren e shtepise. Evangjelina u gezua qe Beu e mbajti ne shtepi dhe i dha edhe pune. Beu ishte i martuar dhe me nje femije, ai kishte nje djale. Por ne shtepine e tij ai kishte punesuar edhe nje hamall, i cili merrej me blegtorine dhe bujqesine ne shtepine e Beut. Beu dhe e gruaja e tij ishin shume te kenaqur qe kishin nje sherbetore si Evangjelina, ajo u bente te gjitha punet e shtepise dhe ishte shume e sjellshme. Ata e moren shume perzemer Evangjelinen... edhe Evangjelina ishte shume e kenaqur qe punonte ne nje familje te mire.

Nje dite prej ditesh, hamalli shkon per dru ne pyll, kur ai kthehet nga pylli me mushken me dru, i therret Evangjelines per ta ndihmuar ate qe te shkarkonin mushken me dru dhe Evangelina e ndihmon. Ai nisi perdite qe te kerkonte ndihmen e Evangjelines. Nje dite hamalli i thote Evangjelines se kishte rene ne dashuri me te dhe i kerkon qe te martohen. Por Evangjelina nuk pranoi dhe ajo i thote se ishte e martuar dhe se do priste burrin e saj Arturon te cilin e donte shume dhe se ishte e bindur qe nje dite do bashkohej serish me te. Hamalli u merzit shume me Evangjelinen dhe vendosi qe te hakmerrej ndaj saj. Mirepo ai e dinte se te zotet e shtepise e kishin shume perzemer Evangjelinen dhe nuk po gjente dot nje menyre se si te hakmerrej ndaj saj. Nje nate hamalli, priti deri vone sa fjeten te gjithe, merr nje thike edhe therr te birin e Beut, me pas ai shkon dhe e vendos thiken poshte jastekut te Evangjelines. Kur zgjohen ne mengjes Beu me gruan e tij dhe shkojne ne kuzhine per te ngrene mengjesin, ēuditerisht, si asnje dite tjeter ata vune re se djali i tyre, i cili cdo dite ngihej shpejt ne mengjes, ate mengjes ai nuk po dukej! Te dy bashke, Beu me gruan e tij shkuan tek dhoma e djalit dhe e gjejne djalin te vdekur. Hamalli duke qare i thote Beut dhe gruas se tij se, ai kishte pare Evangjelinen me nje thike ne dore dhe i con ata tek dhoma e Evangjelines dhe ngre jastekun ku kishte fshehur thiken dhe u’a tregon. Evangjelina u tmerrua kur u zgjua papritmas dhe shikon hamallin me thiken me gjak ne dore. Hamalli i bertet Evangjelise duke i thene:

- Te pashe qe e vrave ti djalin e Beut, trego te verteten!

Por Evangjelia nuk po kuptonte asgje! Kurse Beu i thote:

- Une te shpetova jeten, te dhashe gjithcka, ushqim, pune, strehe per te fjetur dhe ti me vrave djalin!

Evangelia i thote Beut se nuk e kishte bere ajo nje gje te tille. Ajo i lutet e pergjerohet Beut qe ta besonte ate. Por Beu vendos t’i jap rrogen e saj dhe nuk e ndeshkon pasi nuk kishte fakte, por edhe se e kishin shume perzemer Evangjelinen dhe keshtu denimi i vetem qe i jep Evangjelines, e perze nga shtepia. Evangjelina largohet nga shtepia duke qare dhe duke i thene Beut se nuk ishte ajo qe kishte vrare te birin e tij. Pasi u largua Evangjelia, ajo mberrin ne nje qytet, ku sheshi i qytetit ishte mbushur plot me njerez. Ajo pyet aty, perse ishin mbledhur kaq shume njerez? Njerezit i tregojn se ishte nje i varfer qe i kishte 50 lek borxh mbretit dhe nuk kishte t’ia kthente dhe keshtu mbreti kishte vendosur ta varte ate ne litar. Evangjelina i afrohet nje ushtari dhe i thotw atij se po te paguante ajo borxhin e njeriut te varfer, a do ta linin te gjallw? Ushtari nderkohe i thote mbretit se ishte nje grua qe donte te paguante borxhin ne kembim te jetes se njeriut te varfer qe do e varnin dhe mbreti bie dakort. Kur ushtaret e zgidhen nga litari njeriun e varfer, ai i pyeti ata se, kush ishte ai person qe i shpetoi jeten. Ata i thone se ishte nje grua qe sapo ishte largura nga aty. Ai me pas rendi me vrap per ta takuar dhe ta falenderonte Evangjelinen. Ai e kapi Evangjelinen prane nje lumi, kur e pa Evangjelinen ai mbeti i mahnitur nga bukuria e saj. Me pas ai e pyeti se perse i’a shpetoi jeten. Evangjelina i tha se i erdhi keq dhe meqenese kishte leket te shpetova. Por burri nuk e besoi, ai mendoi se Evangjelina kishte rene ne dashuri me te dhe i kerkon asaj qe te martoheshin. Evangjelina nuk pranoi se ishte e martuar me Arturon dhe se e donte shume burrin e saj, ajo i hipi nje barke qe gjendej aty ne lume dhe u largua, ndersa burri u kthye ne shtepi.

Me pas Evangjelina mberriti ne disa ara me lule. Kur ajo kishte qene e vogel, nena e saj i kishte mesuar se si te pergatiste ilace me lulet. Ajo i kerkoi pronarit te asaj toke qe te ndertonte nje barak dhe te qendronte aty dhe te bente ilace per njerzit e semur dhe t’i sheronte ata. Pronari i tokes e lejoi me kenaqesi te madhe. Evangjelia vec asaj qe ishte shume e bukur, ishte edhe shume njeri i mire ne shpirt. Tek baraka qe ndertoi Evangjelia, filluan te vinin shume njerez te semure qe t’i sheronte Evangjelia me ilacet e saj. Zerat se nje grua e mire sheronte njerezit me ilac lulesh, mberriten deri ne veshin e mbretit te asaj zone dhe mbreti i cili quante nga nje semundje e pasherueshme, kerkoi qe t’ia sillnin Evangjelinen dhe ta sheronte ate nese ajo mundej. Ai i tregoi Evangjelines se cfare semundje e mundonte mbretin dhe Evangjelina mblodhi disa lule, beri ilacin qe duhej dhe e sheroi mbretin.

Ne kete kohe, kthehet ne shtepi Arturo qe kishte qene ne kurbet ne Turqi. Ai gjen vetem te vellain Matianin ne shtepi dhe e pyet ate se ku ishte Evangjelina, gruaja e tij. Matiani e genjen te vellain dhe i thote se Evangjelina kishte vdekur nga deshperimi qe Arturo ishte largur. Dhe nga te qarat e shumta, i thote te vellait, une ngela qorr, ndersa Mariani ishte qerruar nga mekati qe kishte bere. Ndersa hamalli i Beut kishte ngelur shurdh dhe njeriu qe Evangelina i shpetoi jeten, kishte ngelur memec.

Lajmi qe nje grua sheronte njerzit e semur ishte perhapur gjithandej. Te tre te semuret, i vellai i Arturos, hamalli dhe burri memec, shkojne tek Evangjelina qe te sherohen, mirepo nuk e dinin se ishte Evangjelina. Kur mberrijne atje, Evangjelina habitet kur shikon Arturon, te shoqin dhe nxjerr nje grua qe e kishte punesuar aty si ndihmese, qe t’i pyeste se perse kishin ardhur. Gruaja i pyet dhe nderkohe qe te tre genjejne se perse kishin vajtur. Si fillim futet i pari njeriu qe Evangjelina pagoi borxhin per te dhe i shpetoi jeten atij. Evangjelia e pyeti se cfare kishte ndodhur qe kishte ngelur memec dhe ai i tregon te verteten Evangjelines dhe ajo e sheron burrin memec dhe i thote se ajo ishte Evangjelina, burri i penduar i kerkon falje Evangjelines dhe iken per ne shtepi. Me pas futet Beu me hamallin qe e kishte sjelle per ta sheruar. Evangjelina e pyet hamallin se cfare kishte ndodhur qe ai kishte ngelur shurdh, ndersa hamalli e genjen Evangjelinen. Ajo e lyen me ilacin e luleve hamallin dhe ai nuk po sherohej. Hamalli po shqetesohej se perse nuk po sherohej. Evangjelina me pas i thote Beut qe te dilte jashte dhe i kerkon hamallit qe te tregonte te verteten se ndryshe ilaci nuk do kryente efekt ne rast se ai genjente. Atehere hamalli i tregon te verteten Evangjelines, se si kishte ndodhur dhe u sherua, pastaj Evangjelia i thote se ishte ajo gruaja e cila ai akuzoi per vrasjen e te birit te Beut. Hamalli i deshperuar i kerkoi falje Evangjelies dhe u largua. Me ne fund erdhi dhe rradha e Matianit qe te futej per t’u sheruar. Evangjelina e pyeti Matianin se cfare kishte ndodhur qe ai kishte ngelur i verber. Por Mariani veproi si hamalli, ai e genjeu Evangjelinen, nuk i tregoi asaj te verteten. Ajo veproi njesoi si me hamallin edhe me Matianin dhe i thote se po nuk tregoi te verteten ilaci nuk do e sheronte ate. Me pas Matiani i tregon asaj te verteten, kur ai sherohet shikon Evangjelinen dhe e njohu menjehere. Ai vrapon perjashta dhe i thote te vellait Arturos se, gruaja qe sheronte ishte Evangjelina. Arturo u fut brenda ta takonte ate dhe i kerkoj asaj qe te ktheheshin ne shtepi dhe te jetonin bashke, mirepo Evangjelina nuk pranoi dhe Arturo iken i deshperuar bashke me te vellain per ne shtepi.

Nje dite mbreti i asaj zone vdes dhe si trashegimtare le Evangjelinen, gruan e bukur dhe zemermire.
Evangjelina u be mbretereshe.

Arturo nuk e dinte qe Evangjelia u be mbretereshe dhe ai vendosi te shkoje te mbreti dhe t’i kerkonte atij ndihme per te bindur Evangjelinen qe te bashkohej serish me te. Kur Arturo mberrin ne mbreteri, atje shikon ne fron Evangjelinen. Ai u habit kur pa gruan e tij mbretereshe. Menjehere Arturo mendoi se ajo ishte martuar me mbretin, pasi Arturo nuk e kishte marr vesh se mbreti kishte vdekur dhe se kishte lene trashegimtare Evangjelinen. Arturo filloi ta pyeste Evangjelinen se perse u martua me mbretin dhe e la Arturon qe ai e donte shume. Mirepo Evangjelina i tha se do te sjelle ketu perpara teje 20 vajzat me te bukura te mbreterise dhe zgjith cilen nga keto te duash per grua. Arturo nuk pranoi se donte shume Evangjelinen dhe i kerkonte asaj qe te shkonte ne shtepi me te. Atehere Evangjelina kur pa se Arturo e donte shume dhe se nuk zgjodhi asnje grua tjeter, ajo i shpjegoi atij se mreti kishte vdekur dhe kishte lene ate per trashegimtare.

Atehere ata u pajtuan dhe u martuan serish njeri me tjetrin. Arturo u be mbret dhe Evangjelina mbretereshe dhe jetuan te lumtur pergjithmone...!
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #12 : 22/08/08, 15:03 »
0

Dreri dhe brirėt
Nje dre i etur shkoi tek nje burim per te pire uje. Ndersa ishte duke pire uje,vuri re ne uje hijen e vet e filloi te mburret per briret, duke pare madhesine dhe bukurine e tyre, kurse per kembet e veta u hidherua qe i kish aq te holla e te hajthme. Derisa ende ishte duke menduar per kete gje, erdhi luani dhe filloi ta ndjeke. Dreri ua dha kembeve dhe u largua mjaft prej luanit. Derisa ishte fushe pa peme, dreri vrapoi mire dhe i shpetoi rrezikut, por kur mberriti ne pyll, briret ju ngaterruan neper deget e pemeve dhe nuk mundi te vraponte me, ndaj luani e kapi. Para se te mbaronte dreri ne gojen e luanit, tha me vete:

"I shkreti une! Kembet me shpetuan, megjithese mendova se ato do me linin ne balte, por gjeta belane prej brireve, ne te cilet kisha plot besim...

Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #13 : 22/08/08, 15:03 »
0

Ēakmaku
Canten ne shpine, shpaten ngjeshur ne brez, nje ushtar ecte rruges se madhe: Nje, dy! Nje, dy! Kishte qene ne lufte dhe tani kthehej ne shtepi. Udhes takoi nje magjistare plake. Oh ajo ishte e shemtuar, buza poshtme i varej mbi kraharor!

- Mirembrema, ushtar! - tha ajo, - sa shpate te bukur qe paske! Sa e madhe qenka canta jote! Ti me dukesh ushtar i vertete keshtu qe po te jap para sa te duash.

- Faleminderit, o plake! -u pergjigj ushtari.

- E shikon ate pemen e madhe? - vazhdoi magjistarja duke i treguar me gisht nje peme aty prane, - ajo eshte krej bosh perbrenda. Hip siper, do shohesh nje vrime te madhe. Nga kjo vrime rreshqet gjer ne fund te pemes. Po ta lidh trupin me nje litar qe kur te me therresesh te te ngre perseri.

- C’do te bej ne fund te pemes? - pyeti ushtari.

- Do kerkosh para. Sapo te arrish ne fund te pemes, do te gjendesh ne nje korridor te madh te ndricuar mire pasi atje ka mbi 100 llamba. Do te shohesh tre porta, mund t’i hapesh, celesat jane bravat. Po hyre ne dhomen e pare, do te shohesh ne mes te dyshemese nje arke te madhe me nje qen persiper. Syte e ketij qeni jane aq te medhenj sa nje filxhan caji, po ti mos u habit. Po te jap mesallen time me kuti te kaltra. Ti do ta shtrosh ate ne dysheme: ec me guxim drejt qenit, kape, vere ne mesallen time; hape arken dhe merr aty sa grosh te duash. Te gjitha jane prej bakri; ne te pelqen me shume argjendi, hyr ne dhomen e dyte. Atje eshte ulur nje qen qe i ka syte me te medhenj sa nje gur mulliri: mos u habit, vere ne mesallen time dhe merr argjend sa te kesh qejf. N.q.s. te pelqen floriri me shume edhe mund te kesh sa te duash, per kete mjaftonte hysh ne dhomen e trete. Mirepo qeni qe eshte ulur ne arke i ka syte me te medhenj sa nje kulle e madhe e rrumbullaket. Besome, nje qen i forte. Sidoqofte, ti mos u habit: vere mesallen time, ai nuk do te te beje asnje te keqe dhe merr nga arka sa flori te duash.

- S’me duket aspak keq, - tha ushtari, po ti cfare do qe te te jap, o magjistare plake? Mendoj se edhe ti duhet te kesh pjesen tende?

- Jo, une nuk dua asnje grosh. Vetem te me sjellesh cakmakun e vjeter qe e ka lene atje gjyshja ime kur ishte per vizite heren e fundit.

- Mire. Me lidh me litarin rreth trupit.

- Na, na edhe mesallen time me kuti te kaltra.
Ushtari hipi ne peme, rreshqiti nga vrima poshte dhe u gjend ashtu sic kishte thene magjistarja, ne nje korridor te madh, te ndricuar nga njeqind llamba. Hapi porten e pare! Uf! Qeni qendronte i ulur dhe ia nguli syte e tij te medhenj sa filxhanet e cajit.

- Ti je nje djale i mbare, i tha ushtari duke e kapur. E vuri ne mesallen e magjistares dhe mori aq grosh bakri sa i mbanin xhepat. Pastaj e mbylli arken, e vuri perseri qenin persiper dhe iku ne dhome tjeter. Si qe e mundur! Atje qendronte qeni qe i kishte syte te medhenj sa nje gur mulliri.

- Ki kujdes e mos m’i ngul syte aq shume, – tha ushtari, - se do te te prishen.

Pastaj e vuri qenin ne mesallen e magjistares. Por kur pa gjithe ato te holla argjendi ne arke, i hodhi poshte ato prej bakri dhe ngjeshi mire me argjend xhepat dhe cantet e tij. Pastaj, hyri ne dhomen e trete. Oh! C’tmerr! Qeni i kishte syte me te vertete te medhenj sa nje kulle e rrumbullaket. Ata i verviteshin ne koke porsi rrota.

- Mirembrema, - tha ushtari duke nderuar ushtarakisht se ne jeten e tij nuk kishte pare kurre nje qen te tille. Por pasi e veshtroi pak, mendoi me vete: ”Mjaft!” E uli poshte qenin dhe hapi arken. Zot i madh! Sa flori qe kishte! Sa per te blere gjithe qytetin e tij, gjithe derrat prej sheqeri te tregetareve te embelsirave, gjithe ushtaret prej plumbi, gjithe kamxhiket dhe kuajt, gjithe lodrat e botes... vertete kishte shume flori. Ushtari i flaku monedhat e argjendta qe kishte ne xhepat dhe ne cante dhe i zevendesoi me flori. I mbushi kaq shume xhepat, thesin, kapelen, madje edhe cizmet, sa mezi ecte. Ishte apo s’ishte i pasur! E vuri qenin mbi arke, mbylli porten dhe nepermjet vrimes se pemes thirri:

- Tashti , me ngri lart o nene.

- E ke cakmakun? - pyeti ajo.

- Oh jo vertette! E harrova fare.

U kthye mbrapsht dhe e solli. Atehere magjistarja e ngriti lart dhe ai u gjend perseri ne rruge te madhe me xhepat, canten, cizmet dhe kapelen plot me florinj.

- C’do ta besh kete cakmak? - pyeti ushtari.

- S’te hyn ne pune ty. Ti more parate. Me jep cakmakun tani.

- Gjepura! Me thuaj ne cast se c’do ta besh, ndryshe hoqa shpaten dhe ta preva koken.

- Jo! - u pergjigj magjistarja.

Ushtari ja preu koken. Magjistarja u shtri sa gjate gjere kurse ai mblodhi parate ne mesalle, i ngarkoi ne kurriz, vuri cakmakun ne xhep dhe shkoi ne qytet. Ishte nje qytet shume i bukur dhe ai hyri ne hanin me ne ze. Kerkoi dhomen me te mire dhe gjellet me te shijshme. Ishte pasanik i madh! Sherbetori qe duhej t’i pastronte cizmet u cudit qe nje zoteri aq i pasur, kishte cizme aq te vjetra. Por ushtari nuk kish pasur kohe qe te blinte te reja. Vetem te nesermen gjeti cizme te bukura dhe rroba me vertete elegante. Ushtari na u be zoteri i shquar. Ia treguan nje nga nje te gjithe gjerat e bukura ne qytet, i folen per mbretin edhe te bijen e tij, princeshen shume te bukur.

- Si te bej qe ta shoh? –pyeti ushtari.

- Eshte shume e veshtire! - u pergjigjen qe te gjithe, ajo banon ne nje pallat te madh prej bakri, te rrethuar nga mure dhe kulla. Vec mbretit, asnjeri tjeter nuk mund te shkoje tek ajo sepse nje falltar nje here pati treguar qe nje dite ajo do te martohet me nje ushtar te thjeshte, gje qe mbreti s’i pelqente aspak.

- Megjithekete, une deshiroj ta shoh, - mendoi ushtari.

Por ai nuk mund te siguronte dot lejen. Nderkaq ai kalonte nje jete te gezuar, shkonte ne shfaqje, shetiste me karroce ne kopshtin e mbretit edhe u jepte shume lemoshe te varferve. Nga jeta e tij ai e dinte se sa e veshtire ishte te mos kishe asnje grosh ne xhep. Tani ai ishte i pasur, kishte rroba te bukura edhe bashke me keto miq, te cilet i thoshin se ishte nje njeri elegant, nje burre fisnik. Ushtarit i pelqenin shume keto levdata. Cdo dite harxhonte para, por kurre nuk merrte. Me ne fund nuk i mbeten vecse dy grosh. Iu desh ta linte, dhomen e bukur ku banonte dhe te zinte ne vend te saj nje zgaver te vogel nen cati. Ketu detyrohej t'i lustronte vete cizmet, t'i arnonte me gjilpere te trashe dhe asnje nga miqte e tij nuk i vinte ta shihte. Kishte shume shkalle per tu ngjitur.

Nje mbremje te erret, s’kishte te blinte as edhe nje qiri, iu kujtua menjehere se i kishte mbetur nje cope qiri. Mori cakmakun, qe ia kishte marre shtriges plake dhe copen e qiririt, por ne castin kur guri i cakmakut shkrepen shkendijat, befas u hap porta dhe para tij u gjend qeni qe i kishte syte te medhenj sa nje filxhan caji:

- O zot im, c’urdheroni? - i tha qeni.

- C’eshte keshtu? - tha me ze te larte ushtari. - Cakmak i cuditshem! Keshtu pra, do te kem cfare te dua? Shpejt me sill para!

Hop! Kafsha iku! Hop! U kthye perseri duke mbajtur ne goje nje thes te madh me te holla. Ushtari e dinte tani te zoteronte nje cakmak me vlere. Po ta shkrepte nje here, vinte qeni i arkes me para bakri, dy here, qeni i arkes me para te argjendta, tri here, ai qe ruante floririn. Pa humbur kohe, u kthye ne dhomen e tij te bukur dhe veshi serish rrobat e bukura. Kur te shohesh iu versulen miqte, e donin shume tani!

Nje dite ushtari mendoi: ”Pune e cuditshme kjo qe te mos shohesh princeshen! Te gjithe jane ne nje mendje se ajo eshte e perkryer nga bukuria. Por kujt i sherben bukuria ne nje keshtjelle prej bakri qe ka gjithe ato kulla? S’do te kete per mua valle menyre qe ta shoh? Ku e kam cakmakun?” E shkrepi: Fap! I doli perpara qeni me sy sa nje filxhan caji.

- E di qe eshte mesi nates, - i tha ushtari, - po megjithate une dua ta shoh princeshen, qofte edhe nje minute.

Qeni u largua vetetimthi dhe para se ushtari te arrinte te mendonte per ae, ai u kthye me gjithe princeshen, qe ishte shtire ne shpinen e tij dhe po flinte. Dukej aq e bukur sa me te pare, e merrje me mend qe ishte nje princeshe. Ushtari nuk u permbajt dhe e puthi se ishte nje ushtar i vertete. Pastaj, qeni e ktheu princeshen ne vendin ku e kishte marre. Te nesermen, kur ishte duke pire caj me mbretin dhe mbretereshen, princesha u tregoi atyre qe kishte pare naten nje enderr te cuditshme me nje qen dhe nje ushtar. I kishte hipur qenit si kale dhe ushtari e kishte puthur.

- Nje histori shume e bukur, - tha mbreteresha.

Megjithkete, naten e neserme, ngarkuan njeren nga zonjat e oborrit, nje plake, te rrinte roje prane shtratit te princeshes, per te pare nese ishte vertet enderr. Ushtarit i kishte hipur ne koke ta shihte perseri princeshen e bukur. Qeni erdhi prape naten, e mori dhe iku me te katra. Po zonja e oborrit mbathi nje pale cizme qe s’futnin uje dhe shpejt, pas tyre. Kur pa shtepine ku hyri qeni, tha me vete: ”Tashti e di adresen” dhe me nje cope shkumes beri nje kryq te madh ne porte. Pastaj u kthye te flinte. Mbas pak erdhi edhe qeni me princeshen. Por kur vuri re ne porte kishte nje kryq te bardhe, qeni mori gjithashtu nje cope shkumes dhe beri kryqe ne te gjithe portat e qytetit. U tregua me te vertete mendjeholle: si do ta gjente dot porten perseri zonja oborrit?

Te nesermen ne mengjes, qysh heret, mbreti, mbreteresha, zonja e oborrit dhe te gjithe oborrtaret shkuan te shihnin ku kishte qene princesha.

- Ja ketu! - tha mbreti kur pa te paren porte te shenuar me kryq.

- Jo, jo, eshte, atje i dashur, - u pergjigj mbreteresha, kur pa se edhe porta e dyte ishte shenuar gjithashtu me nje kryq.

- Ja edhe nje! Ja edhe nje! - thane te gjithe me rradhe, kur pane kryqe ne te gjithe portat. Atehere kuptuan se ishte e kote te kerkoje me tutje.

Por mbreteresha ishte nje grua me mend qe nuk dinte vetem te shetiste me karroce. Mori gersheret e sasj te arta, preu nje cope mendafsh dhe beri nje xhep te vogel te bukur. E mbushi ate plot me miell, ia qepi princeshes ne kurriz dhe i beri xhepit nje vrime te vogel. Ne kete menyre mielli do te binte gjate gjithe rruges nga do te kalonte princesha. Naten qeni erdhi perseri, e mori princeshen ne kurriz dhe ia shpuri ushtarit qe e dashuronte aq fort sa donte te ishte princ ta merrte per grua.

Mielli u derdh pa pushim qe nga pallati deri te dritarja e ushtarit, por qeni s’e vuri re aspak. Te nesermen mbreti dhe mbreteresha menduan me lehtesi ku kishte shkuar e bija e tyre. Ushtarin e kapen dhe e futen ne burg. Uf! Sa e erret dhe e merzitshme ishte qelia e tij. Pastaj erdhen I thane: -"Neser do te varesh".

Ky ishte nje lajm i keq dhe per me teper cakmakun e kishte harruar ne han. Diten tjeter, nepermjet hekurave te dritares, ai pa popullin qe dilte turma-turma nga qyteti per te pare kur te varej. Ai degjoi daullet dhe pa ushtaret qe ecnin pas tyre. Te gjithe njerezit vraponi. Nje djalosh kepucar, me mesalle dhe pantofla, rendte aq shpejt, sa nje nga pantoflat e tij i doli nga kemba dhe u perplas pikerisht kunder murit mbrapa te cilit ushtari ishte ulur e shikonte nepermjet hekurave.

- Ej! Kepucar, mos u ngut kaq, - i thirri ushtari, - pa mua s’behet gje. Po degjo ketu. Po shkove me vrap gjer te hani ku kam banuar dhe te me sjellesh cakmakun tim, do te te jap dy gorsh. Vec mos e merr me nge! Djaloshi kepucar, qe desh te fitonte dy grosh, u nis fluturimthi te kerkonte cakmaku, ia solli ushtarit dhe... tashti mbani vesh e degjoni cfare ndodhi.

Jashte qytetit kishin ngritur nje trekendesh te madh, qe e rrethonin ushtaret dhe mijera mijera njerez. Mbreti dhe mbreteresha ishin ulur ne nje fron shume te bukur, perkarshi, gjykatesi dhe gjithe keshilltaret. Kishte kohe qe ushtari ishte ngjitur mbi shkalle dhe perpak do t’i hidhnin litarin ne gryke, kerkoi leje te shprehte deshiren e tij te fundit. Sipas tij, kete te mire duhej t'i benin cdo krimineli qe do te ekzekutonin. Tha se kishte shume qejf te ndizte nje llulle duhan, fundja do te ishte hera fundit qe ai do te pinte duhan ne kete bote. Mbreti nuk deshi t’ia kundershtonte deshiren. Atehere, ushtari mori cakmakun e shkrepi; nje, dy, tre! Pernjeheresh, u duken te tre qente: ai me syte e medhenj sa nje filxhan, tjetri qe i kishte te medhenj sa nje gur mulliri dhe ai i treti me ata syte e tmerrshme sa nje kulle e rrumbullakte.

- Me ndihmoni se do te me varin! - tha ushtari. Atehere qente u versulen mbi gjykatesit dhe mbi keshilltaret, i rrembyen, njerin nga kembet, tjetrin nga hunda dhe i flaken aq lart ne ajer, sa kur rane ne toke u bene cope–cope.

- Nuk dua te me hedhin, - tha mbreti, por qeni me i madh e rrembeu tok me mbretereshendhe i flaku si te tjeret. Ushtaret u frikesuan dhe ne popull u degjuan thirrje: "Ushtar i vogel ti do te jesh mbreti yne dhe do te martohesh me princeshen e bukur!

E vune ushtarin ne karrocen e mbretit; te tre qente vallezonin dhe therrisnin: - Urra! Femijet vershellenin neper gishterinjte dhe ushtaret paraqitnin per nder armet. Princesha doli nga pallati i bakert dhe u be mbretereshe. Per kete ajo ishte shume e kenaqur. Dasma vazhdoi tete dite; ishin ftuar dhe te tre qente. Ne tryeze, ata hapen syte me shume se c’i kishin
(; :-D ;Shkel Syrin
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #14 : 22/08/08, 15:03 »
0

Nje shtepi per dimer
Ateherė...

...na ishte nje here e nje kohe urithi Gustavo. Ai jetonte ne nje shpellė te thellė ne pyje dhe pothuajse nuk e shihte driten e diellit. Gjithe kohen lexonte dhe flinte. Gustavo kishte me qindraaaaa libra dhe lexonte derisa i mbylleshin syte. Nje dite vjeshte, dy miqtė e tij, Filiberto dhe Alfonso, shkuan ta takonin dhe mbeten te cuditur!

- Gustavo! -tha FLiberto, - duhet te dalesh pak ne ajer te paster! Ketu thelle ne shpelle, ndonje dite, pa te vene re kush, do te te bjerė te fiket e do te ngordhesh. Nuk e di qe dimri eshte tek dera? Ti nuk ke mbledhur asnje ushqim per ditet e veshtira te dimrit. Nuk mund te jetosh vetem duke lexuar libra, - i tha Filibertoja Gustavos.

- Filiberto ka te drejte miku im, - shtoi Alfonso, - ne duam te te ndihmojmė Gustavo. Mund te qendrosh tek foleza jone e re, po te duash, - i tha ALfonso, Gustavos! Ne i kemi mbledhur ushqimet per dimer. Aty mund te sjellesh dhe librat e tua.

Dhe Gustavoja pranoi te shkonte e te jetonte me dy miqtė e tij.

Shtepia e Filibertos dhe Alfonsos ishte shume e mire dhe shume e madhe. Minjtė e kishin rregulluar me shume kujdes. Kishin hapur edhe nje dritare te vockel per t’u ajrosur. Gustavoja mori me vete te gjitha librat e tij. Ndihej shume i kenaqur qe do banonte me dy minjtė te cilet ishin shoket e tij te vetem. Gustavo lexonte shume, here pas here dilte edhe ne ajer te paster nga dritarja qe kishin bere shoket e tij. Ne dhjetor ra shume bore dhe pllakosi nje i ftoftė shume i madh. Akulli dhe te ftohtet arriten deri brenda ne shtepi ku banonin tre shoket. Filiberto edhe Alfonso, e mbanin soben ndezur dite edhe nate ngaqe ishte shume shume ftohte. Ndersa Gustavo, rrinte ne shtratin e tij duke lexuar vazhdimisht librat qe kishte marr me vete. Dimri u be edhe me i eger. Drute per soben mbaruan te gjitha dhe i ftofti as qe kishte ndermend te largohej. Te tre miqtė tane po na ngrinin nga i ftohti i madh. Ata vendosen qe te digjnin librat bashkė me Gustavon, se ndryshe do ngordhnin nga i ftofti. Dhe ashtu vepruan.

- Foleja ime e vjeter, ishte pak e rrenuar vertet, por te ftohtit nuk hynte aty brenda, - u ankua urith Gustavo.

Te dy miqtė e tij, nuk e kundershtuan! Pas ca kohesh, i kishin djegur pothuajse te gjithe librat e Gustavos. Nje nate urith Gustavo, kur dy minjt po flinin, u largua pa u thenė asnje fjalė dhe shkoi tek foleja e tij e vjeter.

- Atje do te kenė mbetur akoma disa libra per te lexuar, - tha Gustavo!

Dhe shkoi serish ne shtepinė e tij te vjeter e te rrenuar per te vazhduar leximin e librave qe kishte lenė ende atje. Dhe keshtu urith Gustavo, nuk pushoi kurrė se lexuariiii....

Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #15 : 22/08/08, 15:03 »
0

Perralla e shqiponjes
Njė djalosh kishte dalė pėr gjah nė malet e Shqipėrisė. Njė shqiponjė fluturoi sipėr tij dhe u ndal nė majė tė njė shkrepi. Shqiponja ishte jashtėzakonisht e madhe dhe mbante nė kthetra njė gjarpėr. Pas pak shqiponja fluturoi prej shkrepit ku kishte ēerdhen.


Djaloshi u ngjit atėherė nė majė te shkrepit dhe gjeti nė ēerdhe zogun e shqiponjės qe po luante me gjarpėnin e mbytur. Por gjarpėri nuk ishte vėrtetė i mbytur. Befas ai lėvizi, ngriti kokėn, nxori gjuhėn dhe u bė gati tė kafshojė zogun. Nė atė ēast djaloshi nxorri harkun dhe e vrau me shigjetė gjarpėrin. Pastaj ai mori zogun e shqiponjės dhe u nis pėr nė shtėpi. Befas ai dėgjoi zhurmėn e krahėve tė shqiponjės.

“Pse ma grabite zogun?” thirri shqipja.
“Zogu ėshtė imi, sepse unė e shpėtova nga gjarpėri qė ti nuk e kishe mbytur” u pėrgjegj djaloshi.

“Ma jep zogun tim dhe unė tė jap si shpėrblim mprehtėsinė e syve tė mi dhe fuqinė e krahėve tė mi. Ti do tė jesh i pamposhtur dhe do tė quhesh me emrin tim!”


I riu i dha shqiponjės zogun e vet. Kur u rrit zogu, ai i sillej mbi kokė djaloshit, qė tani ishte bėrė burrė. Me harkun e vet ai mbyti shumė bisha tė pyllit dhe me shpatėn e vet preu shumė armiq tė vendit. Ndėr tė gjitha kėto vepra shqiponja i printe dhe e drejtonte.


I ēuditur nga kėto gjėra, populli e zgjodhi mbret gjuetarin trim. Ai u quajt Shqiptar, qė do me thanė “Bir i Shqipes” dhe mbretėria e tij mori emrin Shqipėri, qė do tė thotė “Vendi i Shqipeve.”
 
:-D :-D :-D :-D
Identifikuar

<3<3<3
apolonia
Moderator Forumi
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Gjinia: Femer
Postime: 17509


sillu me tjetrin sic do deshiroje qe ai te sillej

Respekt: +16

Profili
« Pergjigju #16 : 26/08/08, 04:04 »
0

hahaha shume te bukura,une vdes per perralla per veten time :-D
ajo ngutja si te jete motra ime binjake hihihi
me duhet ti bej printer e tja lexoj goces se nuk i lexova te gjitha tani (: >:D<
Identifikuar
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #17 : 12/10/08, 17:05 »
0


Nji djalosh kishte dalė pėr gjah ne malet e Shqipnisė. Nji shqipe fluturoi sipėr tij, dhe u ndal nė majė tė nji shkrepi. Shqipja ishte jashtėzakonisht e madhe dhe mbante nė ēapojt nji gjarpėn. Mbas pakė shqipja fluturoi prej shkrepit ku kishte ēerdhen. Djaloshi u ngjit atėherė nė majė te shkrepit, dhe gjeti nė ēerdhe zogun e shqipes qe po luente me gjarpėnin e mbytun. Por gjarpėni nuk ishte vėrtetė i mbytun. Befas ai lėvizi, ngrejti kryet, nxori thimthin dhe bani me pickue zogun. N'atė ēas djaloshi nxori harkun, dhe vrau me shigjetė gjarpėnin. Mandej ai mori zogun e shqipes dhe u nis kah shpia e vet. Befas ai ndigjoi mbi krye zhurmėn e krahėvet te shqipes.

"Pse ma grabite foshnjen?" thirri shqipja.

"Foshnja asht imja, sepse unė e shpėtova nga gjarpėni qė ti nuk kishe mbyte" pėrgjegji djaloshi.

"Jepmė foshnjen time, dhe unė tė jap si shpėrblim mprehtėsinė e syvet tė mi dhe fuqinė e krahėvet tė mi. Ti do tė jeshė i pamposhtun dhe do tė quhesh me emnin tim!"

I riu i dha shqipes zogun e vet. Kur u rrit zogu, ai i sillej mbi krye djaloshit, qė tash ishte ba burr. Me harkun e vet ai mbyti shumė bishė tė pyllit, dhe me shpatėn e vet preu shumė anmiq tė vendit. Ndėr tė gjitha kėto vepra shqipja i printe dhe e drejtonte.

I ēuditun nga kėto punė, populli e zgjodhi mbret gjuetarin trim. Ai e quejti Shqiptar, qė do me thanė "Bir i Shqipes", dhe mbretnia e tij mori emnin Shqipni, qė do me thanė "Vendi i Shqipevet."

Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #18 : 12/10/08, 17:05 »
0

E bija e henes dhe e diellit!

 Na ishte njehre diku ne nje fshat nje gjuetar trim qe jetonte vetem nenen e tij. Nene e bir jetonin ne varferi dhe djali e nxirrte buken e gojes vetem me gjueti ne mal. Dikur ne shpellat e malit u shfaq nje Kuceder shume e eger qe vriste e hante cdo gje te gjalle qe shikonte. Njerezit ne fshat te cilet jetonin me shume me gjuetine ne mal filluan te vuanin nga uria. Askush nuk guxonte me te shkonte ne mal per te gjuajtur. Kucedra e eger dhe mizore kishte ngrene mjaft nga djemte e fshatit.
Gjuetari yne trim, vendosi dhe u nis per te vrare Kucedren ne mal. Shume u mundua dhe u pergjerua e jema qe ta ndalonte te birin te ndermerrte kete detyre, por nuk ja arriti. Vasha e tij kish kerkuar qe ai te vriste kucedren dhe gjahtari trim ngaqe e donte vajzen me shpirt, deshironte t'ja plotesonte asaj te gjitha deshirat. Por Lubija nuk kishte meshire as edhe per nje te dashuruar, madje u egersua shume kur mori vesh se dikush qenka nisur per tek shpella e saj per ta vrare:
Kucedra filloi te tallej me djalin qe sapo ishte futur ne strofkullen e saj me shpate ne dore. Ndersa djali u be gati ta godiste me shpate, Kucedra e terbuar vetem nje here goditi Token me force me bishtin e saj gjigand dhe mali u drodh. Djalit i ra shpata nga dora dhe mbeti i paarmatosur perballe Kucedres mizore.
- Tashti e kam gati darken me mish njeriu - Mendoi kucedra e gezuar dhe u be gati ta copetonte djalin.
- Ndal te lutem, i tha djali. Kur ika nuk munda te pershendes nenen dhe vashen time dhe do te kisha deshire qe ti them lamtumire miqeve dhe shokeve.
Kucedra e verejti me sy mosbesues, por djali i dha besen se do te kthehej perseri. Kucedra e dinte se kur dikush ne fshat jepte besen, e mbante sikur edhe te vdiste.
- Mire shko, i tha Kucedra. Por neser ne mengjes heret dua qe te jesh ketu.
- Te jap besen time, i tha djali dhe u nis per ne fshat.
Me lot ne sy, te qara e pergjerime, pasi u nda nga e jema qe nga meraku ishte plakur edhe me shume, mori uraten e saj dhe u nis per te takuar vashezen e dashur. Kur vasheza e mori vesh se cfare kishte ndodhur, tha me vendosmeri:
- Do te shkojme bashke tek Kucedra ne mal. Me kot u mundua djali ta ndalonte, vasha nuk degjonte te rrinte ne fshat.
Kur ne vend te nje njeriu Kucedra pa dy para shpelles se saj, u gezua pa mase:
- Ohh ohh ohh, tha e gezuar, nga nje mu bene dy.
- Nga nje nuk ke asnje, - u pergjigj vasheza me guxim. Une jam bija e Henes dhe e Diellit, Fjala ime sjell jeten dhe jo vdekjen. Mallkimi im bie mbi kedo qe mundohet te sjelle vdekjen dhe mjerimin. Ti o Kuceder mizore je pjelle e Vdekjes dhe sjell mjerim, ndaj une te urdheroj ty te shkosh perseri andej nga ke ardhur. Shko ne Ferr dhe digju perjete!!
Ne momentin qe vajza tha keto fjale, toka u hap, dhe flake e vullkan perpine Kucedren qe e lemerisur u zhduk ne fundin gropen e madhe te hapur ne mes te shpelles.
Djali ende i habitur nga vasheza, u gezua pa mase dhe e mori vashezen ne krah deri ne fshat. Atje ai teper i gezuar i dha dy lajme te mira nenes se tij te dashur: nusja e tij eshte bija e Henes dhe e Diellit dhe Kucedra ne mal eshte zhdukur pergjithmone.
Njerezit ne fshat u gezuan pa mase dhe te gjithe moren pjese ne dasmen e gjuetarit fatlum. Qe nga ajo dite, jeta ne fshat vazhdon e lumtur dhe njerezit jane te bekuar nga vasheza. Nese njerezit ne kete perralle ende jetojne, ato tregojne kete histori me shume krenari.
Jeta triumfoi mbi vdekjen dhe njerezit qe nga ajo dite jetojne e punojne te lumtur.
Identifikuar

<3<3<3
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #19 : 12/10/08, 17:05 »
0

APOLOOOOOOOOOO  (: :puthje: :puthje: :puthje: :puthje: :puthje:
Identifikuar

<3<3<3
apolonia
Moderator Forumi
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Gjinia: Femer
Postime: 17509


sillu me tjetrin sic do deshiroje qe ai te sillej

Respekt: +16

Profili
« Pergjigju #20 : 13/10/08, 04:04 »
0

Mbreti me Zanat
 
Njė mbret, i ri nė moshė rreth 25 vjeē,i pa martuar,fronin e trashėgoi nga i jati.Ai djalė ishte pak i ēuditshėm pėr mbretėrinė, sepse pyetjeve tė tija,tė pakėt ishin ata qė i pėrgjigjeshin! Bashkė me fronin,nėn urdhėrat e tij ishin edhe tė gjith ata qė i kishin shėrbyer me besnikėri babait tė tij.Njėri nga kėta,ishte njė kėshilltar,me gradėn gjeneral,i vjetėr nė moshė,rreth tė 60-tave dhe me flokė tė thinjur.Njė ditė prej ditėsh,Mbreti dhe Gjenerali,kėshtu quhen nė pėrrallė,ishin duke biseduar nė dhomėn mbretėrore,rreth oxhakut sepse ishte vjeshtė dhe koha kishte filluar tė ftohej.Nė ēengelin e oxhakut, ishte varur njė kusi me ujė, e cila pėrdorej pėr tė mos u tharė ajri i dhomės. Pėr njė moment nuk po fliste asnjėri dhe dėgjohej vetėm kllu-kllu i ujit qė valonte dhe tek-tuk ndonjėēik ujė qė binte nė zjarr,duke lėshuar atė zhurmėn karakteristike tė tij.Kush ka qėn mbret, e di shum mirė se ē'do tė them! Befas Mbreti e pyet Gjeneralin:
- Ēfar thotė Kusia?
Gjenerali qeshi! Duke menduar se Mbreti bėnte shaka,sepse nuk e kishte dėgjuar herė tjetėr kėtė lloj pyetje!Por Mbreti kėmbėnguli dhe e pyeti pėrsėri:
-Ēfar thotė Kusia?
Pėrsėri Gjenerali ja ktheu me tė qeshur:
- Kusia? Ēfar do thotė? Asgjė!
- Jo! - Ja ktheu Mbreti.- Ajo thot njė gjė!
-Po ēfar do thot Kusia?-Ju pėrgjigj Gjenerali me kureshtje.
- Atė dua tė gjesh. - I tha Mbreti i vendosur dhe prerė.- Pėrndryshe nuk meriton tė jesh pranė meje. Po nuk e gjete do tė pres kokėn.
Gjenerali e kuptoi se Mbreti nuk bėnte shaka,por nuk dinte si ti pėrgjigjej! Mbeti i shtangur dhe u ngrit rrėmbimėthi duke kėrkuar leje tė largohej.
- Ikė.-I tha Mbreti- Por ke tre ditė afat pėr t'a gjetur! Pėrndryshe unė do jap urdhėr tė tė presin kokėn!
Gjenerali u largua, duke mos e kontrolluar fare veten! Nė dalje tė portės sė jashtme, u pėrplas me Bahēevanin e pallatit.Edhe Bahēevani ishte njė burr i moshuar, pothuajse nė njė moshė ma Gjeneralin.
- Ej! Ku i ke sytė? Nuk shikon ku hedh kėmbėt? - I foli Bahēevani.
- Ou! Mė fal! Nuk e kisha mėndjen!- Ju pėrgjigj Gjenerali.
- Ku e kishe mėndjen?- E pyeti Bahēevani.
- Lėre mos mė pyet!- I tha Gjenerali.
- Po ti fol, se mund tė ndihmojmė!- I thotė Bahēevani.
- Nuk e di por...Kėshtu,kėshtu...mė ndodhi! I tregon gjith historin me Mbretin.
- Dėgjo kėtu.-I thotė Bahēevani.- Unė nuk tė jap dotė xhuvap,por e kuptoj se kot nuk tė ka thėn Mbreti! Kėto janė nga ato fjalėt qė...pėrgjigjen e kan nė hejbe,si i thotė njė fjale tė urtė! Po ti mos u mėrzit se nė njė fshat jeton njė vajzė e re, e cila u kthen pėrgjigje kėtyre pyetjeve.Ajo jeton vetėm me babanė e saj dhe ėshtė shum e zgjuar.Njė ditė larg ėshtė prej kėtej.- E sqaroj Bahēevani.
Gjenerali pasi e dėgjoj me vėmėndeje,mėsoj edhe fshatin ku banonte vajza e zgjuar dhe vendosi qė tė nesėrmen nė mėngjez tė shkonte atje, pėr tė mėsuar pėrgjigjen qė do ti shpėtonte kokėn! Mezi priti tė gdhihej!Sapo ēeli dita,i hipi kalit,i veshur civil jo me uniformėn ushtarake,qė tė dukej sa mė i thjeshtė dhe mori rrugėn pėr nė fshat.Me vehten e tij bėnte llogari, se si do gjente sa mė kollaj shtėpinė e vajzės! Si do hynte nė bisedė! Mendonte edhe ai ndonjė pyetje tė ngjashme me atė pyetjen e Mbretit.E bėri llogari qė nė tė ngrysur tė gjendej nė fshatin e duhur.Nė tė perėnduar tė diellit u gjend nė fillim tė fshatit tė adresuar.Ai ishte njė fshat nė rrėzė tė njė mali tė lartė.Aty nė anė tė rrugės pa njė fshatar, i cili po lėronte (plugonte) tokėn me qe'! Pasi e pėrshėndeti,Gjenerali e pyeti nėse kishte zjarr pėr tė ndezur njė cigare,ndryshe nuk kishte se si tė hynte nė bisedė me fshatarin.
- Edhe zjarr kemi,edhe duhan kemi!-Ju pėrgjigj fshatari, njė burrė rreth tė 50-ave,me njė bujari karakteristike tė njė tė varfėri por fisnik!
Gjenerali i zbriti kalit, e la tė kulloste nė ledhin e arės dhe vetė shkoj u takua me fshatarin bujar.U ulėn tė dy ashtu siē ishin,mbi arėn e sapo lėruar dhe e drodhėn nga njė cigare, duke pėrdorur gjethet e kallirit tė misrit(lėpushka), nė vėnd tė letrės.Kėshtu ishte atėherė! Duke tymosur duhanin e fortė tė fshatarit,Gjenerali mendonte se si do vazhdonte biseda mė tej!
- Ka ndonjė Han nė kėtė fshat qė tė gdhihemi pėr sonte,sepse jam pėr rrugė tė gjatė?-Pyeti Gjeneral,pėr tė hapur muhabet,duke e provokuar.
- Han nuk kemi nė fshat, por..ti mos u mėrzit se e kemi njė copė kasolle pėr miq e pėr shokė!- Ju pėrgjigj fshatari.
- Tė fleminderit por..nuk dua tė tė bezdis se ke kalamjt e tu e familjen tėnde, e mė duket sikur do tė vė nė siklet.- Ja ktheu Gjenerali.
- Ooo ē'ėshtė ajo? Unė vetėm njė vajzė tė vetme kam.
Aha ! Mendoi gjenerali.Paskam goditur nė personin e duhur.Pėr kėtė u gėzua dhe e pranoi me kėnaqėsi ftesėn e fshatarit.Kėshtu qė kishte kohė tė mendohej edhe pėr "Kusinė" .
- Tė faleminderit shumė! -Ja ktheu pėrsėri gjenerali dhe u ngritė,pasi u ngritė edhe Fshatari, i cili filloj tė lėshonte tė dy qetė kurse parmėndėn e hodhi nė krah.U nisėn tė dy,Fshatari pėrpara dhe Gjenerali mbrapa.Gjenerali e pa tė arsyshme qė tė mos i hipte kalit por,pėr respektė ta ndiqte fshatarin mė kėmbė dhe kalin e mori pėr dore! Mbasi ecėn njė cop herė,gjenerali e pyet:
- Do mė ngresh,a tė tė ngre?
Fshatari u mendua njė cop herė." Po ky dreq!Unė kam parmėndėn nė krah!Ky kalin e ka bosh! Ēdo tė thotė me kėtė?" E kuptoi se ishte pyetje me tjetėr kuptim,ndaj bėri sikur nuk e dėgjoi.Vazhduan pėrsėri rrugėn.As Gjenerali nuk kėmbėnguli mė.Mė lartė rruga kalonte pėrmes varrezave tė fshatit! Atje ishte njė varr i freskėt.Gjenerali pėrsėri pyeti Fshatarin duke u drejtuar nga varri i freskėt:
- Po ky kėtu? Rron apo ka vdekur?
Pėrsėri Fshatari u mendua! "Ky e shikon qė ėshtė varrosur! Ē'do tė thotė me kėtė?"Pėrsėri heshti,pa kthyer pėrgjigje.Por edhe Gjenerali nuk i tha gjė.
Gjenerali mendonte se mbase gjente ndonjė kusi nė zjarr,e kėshtu do ishte mė e lehtė tė hynte nė temėn qė kėrkonte!
Mbas pak arritėn tek shtėpia e Fshatarit.Fshatari i foli vajzės sė tij dhe ajo doli nė oborr.Ishte njė vajzė rreth 20 vjeēe,me flokėt zeza,si pėnda e korbit,tė gjata qė i binin deri nė mes dhe e bukur nė fytyrė.Fshatari i dha urdhėr qė tė priste e nderonte mikun! Ajo menjėherė pas pėrshėndetjes, i mori kalin nga duart dhe duke e ftuar tė hynte brėnda nė odėn e miqėve,shkoi tė rregullonte kafshėn e lodhur.Duke u larguar Gjenerali vuri re se vajza ēalonte pakėz.
Gjenerali hyri brėnda nė njė dhomė tė vogėl, me oxhak,zjarri ndezur dhe nė zjarr vėnė njė kusi, mbi njė perosti! Sa u gėzua Gjenerali kur gjeti njė ambient tė tillė!Pas pak erdhi edhe Fshatari dhe i uroi mirseardhjen mikut,sipas zakonit,duke i dhėnė edhe dorėn.Pasi u takuan,Gjenerali pėrsėri pyeti:
- Ēfar thotė kusia?
Fshatari pėrsėri bėri sikur nuk e dėgjoi,pasi nuk dinte ēfar ti pėrgjigjej!
Pas pak erdhi vajza e cila u pruri kafetė dhe i uroi mirseardhjen edhe mikut tė sapo ardhur.Pasi pinė kafenė,Fshatari ju drejtua vajzės,tek e cila gjithmonė kishte gjetur sqarim pėr shum gjėra qė ai nuk i kuptonte.
- Moj bija ime! E ftova kėtė mikun nė shtėpi sepse ėshtė pėr rrugė tė largėt dhe mė erdhi keq qė nuk kishte ku tė gdhinte natėn!
- Po mirė bėre baba! Shtėpia pėr miq e pėr shok ėshtė e hapur!
- Po mirė po..ky ma ka bėr tre herė borxh, e unė nuk dija si t'i pėrgjigjesha!
- Ēfar tė tha baba?
- Po ja..e para! Kur po vinim lartė pėr nė shtėpi ky mė pyeti:"Do mė ngresh a tė tė ngre?" Unė nuk dija si t'i pėrgjigjesha e bėra sikur nuk e kuptova!
- Po mir tė ka thėnė baba! Ai tė ka thėnė:" Do mė llafosėsh a tė tė llafos?" Ju do kini qėn tė heshtur?
- Eeee! Ashtu ėshtė.Nuk po fliste asnjėri.
Aty Gjenerali u bind se vajza vėrtetė ishte e zgjuar.
- E dyta,-vazhdoi Fshatari-kur kaluam tek varri i ...filanit! Prapė mė pyeti: "Po ky,ėshtė gjall apo ka vdekur?"
- Po mir tė ka thėn baba! Ai tė ka pyetur: Ka lėnė trashėgimtar, apo ėshtė shuar fare?
- Aaa! Nuk e kuptova moj bijė.Po do mė falėsh se aq ma pret kjo rradake!- I tha Fshatari sė bijės.
Gjenerali tani mezi priste tė dėgjonte pėrgjigjen e asaj qė kishte marrė udhėn, e qė do t'i shpėtonte kokėn! I hapi sy e veshė, pa folur,pėr tė dėgjuar dialogun qė bėnin babė e bijė!
- E treta moj bijė! Sapo erdha kėtu mė pyeti:" Ēfar thotė kusia?" Unė prapė nuk dija ē'ti thosha! Flet kusia? Ndaj e lashė qė tė tė pysja!
- Aaa! Edhe kusia fletė! Pėr kėtė e kam fajin unė, se u mora me punė dhe nuk kam kohė!
- Po ēfar thotė kusi moj bijė?
- Kusia thotė: "Do mė hedhėsh ujė tė ul valėn,apo tė shuaj zjarrin?"
Kjo nuk i kishte shkuar kurrė nė mėndje Gjeneralit! Prandaj e pyeti Mbreti?!Tani kujtohej ai se pėr nga shkalla ....ishte ai qė duhej tė ngrihej e ti hidhte ujė kusisė!Tani gjenerali e ndiente veten tė ēliruar e tė pa mposhtur.Ai sapo kishte mėsuar njė sekret qė tė pakėt ishin ata qė e dinin!
Atė natė ndėjtėn deri vonė duke biseduar,hėngrėn, pinė,fjetėn, pa u zbuluar se "Miku", me tė cilin bisedonin ishte kėshilltari kryesor i mbretit!
Kur u ngritė Gjenerali nė mėngjez,vajza ju solli kafenė.Duke pirė kafe,"Miku" i thotė Fshatarit,me qėllim qė ta dėgjonte vajza dhe si do pėrgjigjej.
- Shtėpinė tė mirė e paske,por oxhaku sikur ėshtė njėēikė shtrėmbėr!- ( E kishte fjalėn pėr vajzėn qė ishte e zgjuar por ēalote pakė! )
Vajza e kuptoi, ku e kishte muhabetin "Miku" dhe ju pėrgjigj nė momentė:
-S'ka gjė! Dorė ustai ėshtė! Mjafton qė tymi ikėn drejtė!-( E kishte fjalėn se mjafton qė e kam kokėn plotė!...)
Gjenerali e pa se ishte vėrtet pėr t'u admiruar,e shum e zgjuar,prandaj u ngritė, u pėrshėndet,duke i falenderuar dhe u largua pėr andej nga erdhi!
Tė nesėrmen shkoi tek pallati i mbretit,i qeshur e i gėzuar.Kur e pa kėshtu Mbreti e kuptoi se do kishte ndonjė lajm tė mirė.
- Hė? -E pyeti, pa pritur qė ti thoshte ai.- E gjete ē'thotė kusia?
- Po.E gjeta!
- E ēfar thotė kusia nė zjarr?
-Kusia thotė: Do mė hedhėsh ujė tė ul valėn,apo tė shuaj zjarrin?
- Kush ta tha?- E pyeti Mbreti me njė mėnyrė kėmbėngulėse,pasi ishte i sigurtė se nuk ishte mėdja e tij!
- Vetė e gjeta!-Ja kthen Gjenerali duke u skuqur nė fytyrė.
- More..Qė nuk ėshtė mėndja jote!..Pėr kėtė jam i sigurtė.Por thuama se tani do ta pres vėrtet kokėn si gėnjeshtar!
Dhe gjenerali u detyrua  tregoj te tere historin qe lexuat me lart.....


po pastaj? mos me le pa gjume hahahaha
nuk kerkoi ai mbreti qe tja sillnin vajzen perpara tij?
dhe pastaj kur ta shifte ate ai do magjepsej nga bukuria e zgjuarsia e saj dhe do ta merrte per gruaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
u martuan dhe u trasheguan dhe jetuan te lumtur
Identifikuar
D.S.
KUMBAR
Administrator
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Gjinia: Mashkull
Postime: 16718


Jemi tre: Une, TI dhe NE!!!

Respekt: +15

Profili
« Pergjigju #21 : 14/10/08, 12:12 »
0

na ishte iher nje luledele...
Identifikuar

Cfare do te behem ne te ardhmen? Ish i dashuri yt!!!
briseida
Vizitor
« Pergjigju #22 : 21/10/08, 12:12 »
0

na ishte njeher cufo dhe bubi kacurel.....
to be continued :p
Identifikuar
kadrifusha
Vizitor
« Pergjigju #23 : 22/10/08, 01:01 »
0

ne fakt ishte cufo dhe tipi. bubi kacurrel u hyre ne mes si pyke
Identifikuar
DIABOLIQUE
Edhe ARMIKU i te gjithve.. Mund te jet MIK i dikujt!!!!
Dore e Vjeter
*****
Jo Ne Linje Jo Ne Linje

Postime: 12792

GOTIKA

Respekt: +3

Profili WWW
« Pergjigju #24 : 22/10/08, 12:12 »
0

Identifikuar

<3<3<3
Faqe: [1] 2
  Printo  
 
Shko te: