Një nga historitë më prekëse të 11 shtatorit 2001 është ajo e Arnold dhe Keith Romës, babë e bir që u nisën drejt Qendrës Botërore të Tregtisë për të ndihmuar pas sulmeve terroriste.
Arnold Roma, ndihmës mjekësor, zjarrfikës vullnetar dhe ish-oficer policie, u telefonua nga djali i tij 27-vjeçar, Keith, i cili ishte pjesë e Patrullës së Zjarrfikësve të Nju Jorkut. Ata ranë dakord të takoheshin në Manhattan, por nuk folën më kurrë.
Keith ndodhej brenda Kullës Veriore, ku po ndihmonte në evakuimin e civilëve. Sipas kolegëve të tij, ai kishte nxjerrë disa persona drejt sigurisë pak para se Kulla Jugore të shembej. Më pas, ndërsa rrënojat dhe pluhuri përfshinë zonën, Keith u zhduk. Pak më vonë u shemb edhe Kulla Veriore.
Nga 16 pjesëtarët e Patrullës së Zjarrfikësve që mbërritën atë mëngjes në Qendrën Botërore të Tregtisë, Keith Roma ishte i vetmi që nuk u kthye.
Arnold, pasi kaloi tre ditë në spital, u rikthye në Ground Zero dhe për 104 ditë kërkoi djalin e tij mes rrënojave. Pavarësisht dëmtimeve dhe problemeve me frymëmarrjen, ai punoi deri në 12 orë në ditë, shtatë ditë në javë.
Në prag të Krishtlindjeve të vitit 2001, pas më shumë se tre muajsh kërkime, ekipet e shpëtimit gjetën Keith Romën. Ai ndodhej pranë një grupi civilësh dhe, sipas shpëtimtarëve, besohej se po përpiqej t’i drejtonte ata drejt daljes kur Kulla Veriore u shemb.
Një baba e kërkoi të birin për 104 ditë, ndërsa kujtimi i Keith Romës mbeti i lidhur me përpjekjen për të shpëtuar të tjerët në një nga ditët më tragjike të historisë së SHBA-së.
