Dje në Londër, një protestues iranian u ngjit në ambasadën e vendit të tij dhe, pasi hoqi flamurin e Iranit nga direku i tij – siç kishte ndryshuar që nga viti 1979 – vari flamurin e mëparshëm në vendin e tij.

Ndryshimi i flamurit të Iranit pas vitit 1979 nuk ishte estetik. Ishte institucional. Çdo detaj shënoi kalimin nga shteti kombëtar i monarkisë në shtetin teokratik të Republikës Islamike.

Përpara vitit 1979, flamuri paraqiste Luanin dhe Diellin, një simbol me një histori shekullore. Luani i referohej autoritetit dhe pushtetit mbretëror, ndërsa dielli shoqërohej me identitetin persian dhe trashëgiminë para-islamike. Ishte një simbol i vazhdimësisë shtetërore dhe historisë kombëtare, jo i ideologjisë fetare.

Pas vitit 1979, simboli u zëvendësua nga një emblemë e stilizuar islamike që kombinonte fjalën “Allah” me katër gjysmërrathë dhe një shpatë vertikale. Ky është një simbol thjesht teologjik, i projektuar për të shprehur doktrinën e re të pushtetit të Republikës Islamike.

Flamuri i vjetër nënkuptonte:

– shtetin,
– kombin,
– vazhdimësinë historike.

Flamuri i ri nënkupton:

– fenë,
– revolucionin,
– përçarjen ideologjike.

Kalimi është nga identiteti kombëtar laik në legjitimitetin teokratik.