Venezuela ndodhet në një moment jashtëzakonisht të ndërlikuar politik, pas largimit të ish-presidentit Nicolás Maduro dhe emërimit të Delcy Rodríguez si presidente e përkohshme, me pasiguri të theksuar rreth drejtimit të vendit dhe rivalitete në rritje midis fraksioneve të ndryshme të pushtetit dhe elementeve paraushtarake, raporton The Washington Post në një analizë të situatës.
Rodríguez, ish-zëvendëspresidente dhe aleate e ngushtë e Maduros, mori detyrën pas marrjes nën kontroll të kryeqytetit nga forcat ndërkombëtare dhe kapjes së Maduros në Shtetet e Bashkuara, por sfidat përpara janë të mëdha. Ajo përpiqet të konsolidojë pushtetin dhe të sigurojë stabilitet, ndërkohë që tensionet me grupe të armatosura si colectivos — të cilët dikur funksiononin si instrument i regjimit për ruajtjen e dominimit në qytete dhe periferi — mbeten një kërcënim real për rendin dhe sigurinë.
Sipas analizave të ekspertëve, colectivos vazhdojnë të jenë të pranishëm në rrugët e kryeqytetit dhe në zona strategjike, duke ushtruar ndikim dhe paralajmëruar kundërshtime të mundshme nëse pozicioni i tyre politike ose territorial ndikohet.
Situata politike mbahet e tensionuar edhe nga fakti se vendi nuk është drejt një zgjedhjeje të menjëhershme për udhëheqës, pavarësisht kërkesave kushtetuese për zhvillimin e saj kur presidenti bëhet “i papërfshirë përgjithmonë”. Vendimi i Gjykatës së Lartë për ta quajtur mungesën e Maduros si “e përkohshme” i ka dhënë Rodríguez mundësinë të qëndrojë në pushtet përkohësisht, gjë që rrit pasigurinë mes popullsisë dhe eliteve politike.
Ndërkohë, përpjekjet e qeverisë së re për reforma, përfshirë propozimet për të lehtësuar investimet në sektorin naftëtar dhe për të rigjallëruar ekonominë e shembur, po përballen me kundërshti politike dhe sfida të brendshme, duke përfshirë kërkesat e Shteteve të Bashkuara për reformat që synojnë luftimin e korrupsionit dhe trafikut të drogës.
Qëndrueshmëria e Venezuelës pas largimit të Maduros duket e pasigurt: strukturat e vjetra të pushtetit mbeten aktive, ndërsa tensionet midis regjimit të ri dhe grupeve paraushtarake, së bashku me shqetësimet për një tranzicion demokratik, ngrenë pyetje për të ardhmen e vendit dhe sigurinë e tij sociale e politike.
