Presidenti iranian Masoud Pesekian theksoi në një letër të hapur drejtuar amerikanëve se vendi i tij nuk e filloi luftën dhe nuk përbën kërcënim për sigurinë e rajonit më të gjerë.
Ai kujtoi, ndër të tjera, se “Irani, me emrin, karakterin dhe identitetin e tij, është një nga qytetërimet më të vjetra me një prani të vazhdueshme në historinë e njerëzimit “.
Ai shton gjithashtu se “Irani nuk ka zgjedhur kurrë, në historinë e tij moderne, rrugën e agresionit, zgjerimit, kolonializmit apo dominimit mbi vendet e tjera . Irani nuk ka filluar kurrë një luftë, por i ka zmbrapsur me vendosmëri dhe trimëri ata që e kanë sulmuar.”
Presidenti iranian thekson gjithashtu se paraqitja e Iranit si kërcënim “nuk është në përputhje as me realitetin historik dhe as me ngjarjet e vëzhgueshme të sotme”. Ai shpjegon se “një perceptim i tillë është produkt i tekave politike dhe ekonomike të të fuqishmëve – nevoja për të prodhuar një armik për të justifikuar aplikimin e presionit, për të ruajtur dominimin ushtarak, për të mbështetur industrinë e armëve dhe për të kontrolluar tregjet strategjike”.
Lidhur me mosbesimin e Iranit ndaj Uashingtonit , Masoud Pezheskian shkruan në letrën e tij se kjo është për shkak të arsyeve të ndryshme, të tilla si ndërhyrja e huaj dhe “sanksionet çnjerëzore”.
“Marrëdhëniet midis Iranit dhe Shteteve të Bashkuara fillimisht nuk ishin armiqësore, dhe ndërveprimet midis popullit iranian dhe atij amerikan nuk u karakterizuan nga armiqësia apo tensioni”, tha ai.
Ai e përmend grushtin e shtetit të vitit 1953 , në të cilin kryeministri Mohammad Mossadegh u rrëzua nga CIA, si një pikë kthese. Ishte “një ndërhyrje e paligjshme amerikane që synonte parandalimin e shtetëzimit të burimeve të veta të Iranit”, shkruan Pezheskian.
Ai tha se mosbesimi “u bë më i thellë” përmes mbështetjes për qeverinë e Reza Shah Pahlavi, mbështetjes për Saddam Husseinin, udhëheqësin e Irakut, sanksioneve të përhapura dhe “agresionit ushtarak të paprovokuar – dy herë, në mes të negociatave, kundër Iranit”.
Megjithatë, ai theksoi se populli i Shteteve të Bashkuara nuk konsiderohet armiqësor, pavarësisht dekadave të dallimeve: ” Populli iranian nuk ushqen asnjë armiqësi ndaj kombeve të tjera , iranianët historikisht kanë bërë një dallim të qartë midis qeverive dhe njerëzve që ata qeverisin. Ky është një parim i rrënjosur thellë në kulturën dhe vetëdijen kolektive iraniane, jo një qëndrim i përkohshëm politik.”
Lidhur me luftën e vazhdueshme SHBA-Izrael kundër Iranit, Pezheskian vuri në pikëpyetje se çfarë interesash i shërbejnë veprimi ushtarak amerikan kundër Iranit, duke thënë se është i kushtueshëm si për iranianët ashtu edhe për amerikanët. “A kishte ndonjë kërcënim objektiv nga Irani që do të justifikonte një sjellje të tillë?” pyet ai.
“A shërben masakra e fëmijëve të pafajshëm, shkatërrimi i objekteve farmaceutike për trajtimin e kancerit, apo mburrja se po bombardojnë një vend ‘ për ta kthyer atë në Epokën e Gurit ‘ për ndonjë qëllim tjetër përveçse për të dëmtuar më tej imazhin global të Shteteve të Bashkuara?” pyet ai.
Pezheskian më në fund vuri në dyshim rolin e Izraelit në luftë , me një pyetje tjetër: “A nuk është gjithashtu e vërtetë që Amerika është angazhuar në këtë veprim agresiv si përfaqësuese e Izraelit, e ndikuar dhe e manipuluar nga ky regjim? A nuk është e qartë se Izraeli tani synon të luftojë Iranin deri në ushtarin e fundit amerikan dhe deri në dollarin e fundit të taksapaguesit amerikan – duke e zhvendosur barrën e iluzioneve të tij mbi Iranin, rajonin dhe vetë Shtetet e Bashkuara, duke ndjekur interesa të paligjshme?”
