Sot, Kryeministri Edi Rama i quajti rrugët tona si “vepra historike”. Por kur shikojmë realitetin në terren, shumë prej këtyre rrugëve në Shqipëri shemben ditë pas dite, me gropa që shtohen dhe asfalt që shkërmoqet pa paralajmërim.
Kur ecim në rrugët tona në Shqipëri, shpesh ndjejmë një përzierje frustrimi dhe lodhjeje. Kujtojmë rrugët Elbasan-Librazhd, Qukës-Qafë Plloçë, Maliq-Lozhan, Korçë-Ersekë, Shëngjin-Velipojë, Tuneli i Llogarasë, etj., ku asfalti shembet ditë pas dite, gropat shtohen pa asnjë paralajmërim, dhe çdo kalim me makinë ose këmbësor bëhet një provë për durimin tonë. Shumë rrugë duket se i janë dorëzuar kohës, ndërkohë që përpjekjet për mirëmbajtje shpesh duken të pamjaftueshme: mbushje e shpejtë gropash që nuk mban gjatë, ose shenja të grisura dhe të harxhuara që nuk e lehtësojnë lëvizjen.
Le t’i hedhim një sy rrugës së Kolashinit në vendin fqinj, Mal të Zi. Çdo pjesë e saj është e asfaltuar mirë, e pastër dhe e rregulluar me kujdes. Shenjat e sinjalistikës janë të dukshme dhe funksionale, dhe kalimi këtu është një eksperiencë qetësie. Udhëtimi jo vetëm që bëhet pa frikë nga gropat, por gjithçka duket e planifikuar dhe e përkujdesur. Shumë prej këtyre rrugëve ngjajnë si të jenë ndërtuar për t’u shijuar, jo thjesht për të kaluar.
Kontrasti është i pamohueshëm. Tek ne, rruga shpesh duket si një betejë me kohën, një provë durimi dhe guximi; ndërsa aty, në vendin fqinj, është një shembull disipline dhe organizimi. Tek ne, lëvizja është një sfidë e përditshme; atje, është një eksperiencë e qetë dhe e sigurt.
Ky krahasim nuk është vetëm për estetikën e asfaltit, por edhe për mënyrën se si qeveritë menaxhojnë infrastrukturën dhe respektojnë qytetarët e tyre. Një rrugë e mirëmbajtur është më shumë se një shtrati betoni; ajo është një shenjë e qartë e kujdesit dhe efikasitetit të shtetit. Dhe pamjet e këtyre dy realiteteve tregojnë më shumë se çdo fjalë: ndërsa tek ne rruga shembet, aty ajo lulëzon.
Fatkeqësisht, një pjesë e problemeve tona nuk është vetëm neglizhenca, por edhe vjedhjet që ndodhin gjatë ndërtimit ose mirëmbajtjes së rrugëve. Shumë projekte financohen me buxhete të mëdha, por materiali që përdoret shpesh është i keq, punimet nuk kryhen si duhet, dhe paratë që duhet të investohen për sigurinë dhe qëndrueshmërinë e rrugëve përfundojnë diku tjetër. Kjo është arsyeja pse disa rrugë shemben ditë pas dite, duke i bërë qytetarët të ndihen të pasigurt dhe të lënë pas dore.
Pamjet që shfaqen tregojnë më shumë se çdo statistikë. Ndërsa në vendet fqinj investimi dhe disiplinimi janë të dukshme në çdo gur dhe shirit rruge, tek ne, përveç neglizhencës, shumë rrugë vuajnë edhe nga keqpërdorimi i fondeve.
