Chiara Ferragni ka përjetuar një moment çlirimi emocional kur në sallën e gjyqit u shpall mbyllja e çështjes së njohur si “Pandoro Gate”. Akuza për mashtrim u rrëzua pasi kallëzimet u tërhoqën pas dëmshpërblimeve, duke i dhënë fund procedimit.

“E përqafova Giuseppe Iannaccone, avokatin tim, fillova të qaja, me ngashërim. Dukej si një skenë filmi”, ka treguar ajo për Corriere della Sera.

Ferragni e ka përshkruar këtë periudhë si “fundi i një makthi”, duke shtuar se ishte një kohë e gjatë dhe rraskapitëse, ku “të gjitha gjërat që mund të shkonin keq, shkuan keq”. Megjithatë, ajo thotë se nuk e ka humbur kurrë besimin: “Kam menduar gjithmonë se duhej patjetër të kishte një fund të bukur, sepse nuk kishte asnjë element për të folur për mashtrim”.

Duke iu kthyer asaj periudhe, ajo shpjegon: “Ishim në kulmin e suksesit tonë. Pse do të duhej të bënim diçka të parregullt për një operacion pandoroje të lidhur me bamirësi, nga i cili nuk do të fitonim asnjë euro më shumë? Unë e shihja vetëm si diçka pozitive, dhurimin e një pajisjeje për një spital”.

Sot, Chiara pranon: “Kam qenë shumë naive. Mendonim se mund të bënim gabime, dhe i kemi bërë, por në mirëbesim. Problemi ishte të mos kuptonim se edhe një çështje e tillë mund të kishte rreziqe nëse nuk menaxhohej mirë”.

Ekspozimi i madh publik e bëri gjithçka më të vështirë: “Një gjendje që më ka dhënë shumë avantazhe, por në këtë periudhë më ka dhënë pothuajse vetëm disavantazhe”. Për këtë arsye, ajo zgjodhi heshtjen: “Kisha frikë se çdo gjë që do të thosha mund të përdorej kundër meje”, duke e përshkruar atë kohë si “një nga gjërat më të vështira të jetës”.

Gjatë kësaj periudhe erdhi edhe ndarja nga Fedez: “Ka pasur një ndarje publike në momentin e vetëm që kisha vërtet nevojë. Jam ndjerë plotësisht e braktisur. Kam vuajtur shumë”.

Sot, Ferragni thotë se është një njeri tjetër: “Personi i përsosur i dikurshëm, me atë aurë që nuk e kam kërkuar kurrë, por që disi e kam ushqyer, nuk ekziston më”. Ajo shprehet se tani dëshiron të jetë “më e vetëdijshme, më e kujdesshme dhe më e vërtetë”.

Me mbylljen e kapitullit gjyqësor, ajo përfundon: “Tani do të festoj. U kam thënë të gjithë miqve të mi të vijnë në shtëpinë time. Do të jemi bashkë, të qetë. Tani po rifilloj të jetoj”.