Një nga aktoret më të spikatura të kinemasë irlandeze, Brenda Fricker, është ndarë nga jeta në moshën 81-vjeçare. Artistja e njohur, e cila fitoi çmimin Oscar për rolin e saj në filmin “Këmba ime e majtë” (“My Left Foot”) dhe u bë e paharrueshme për publikun me paraqitjet në “I vetëm në shtëpi 2: Humbur në Nju Jork” (“Home Alone 2: Lost in New York”) dhe serialin “Të aksidentuarit” (“Casualty”), ka lënë pas një trashëgimi të rëndësishme në botën e filmit dhe televizionit.
Lajmi për ndarjen e saj nga jeta u konfirmua nga agjenti i saj, Phil Belfield, i cili e përshkroi aktoren si një figurë të rrallë të ekranit dhe një artiste që do të kujtohet gjatë.
“Nuk do të shohim më kurrë dikë si Brenda. Bota është më e varfër pa të”, u shpreh ai, duke vlerësuar ndikimin e saj te kolegët dhe miliona admirues në mbarë botën.
Fricker hyri në historinë e kinemasë në vitin 1990, kur u bë aktorja e parë irlandeze që fitoi çmimin Oscar. Ajo mori statujën e artë për Aktorja më e mirë në rol dytësor, për interpretimin e nënës së Christy Brown në filmin “Këmba ime e majtë”, një vepër që rrëfente historinë e vërtetë të artistit irlandez të lindur me paralizë cerebrale.
Në atë film, ajo ndau suksesin me Daniel Day-Lewis, i cili fitoi Oscar për rolin kryesor si Christy Brown. Dy vite më vonë, Brenda Fricker fitoi dashurinë e një publiku edhe më të gjerë me rolin e gruas që kujdesej për zogjtë në Central Park në filmin “I vetëm në shtëpi 2: Humbur në Nju Jork”. Personazhi i saj u bë pjesë e një prej skenave më emocionuese të filmit, përkrah Kevin McCallister, të luajtur nga Macaulay Culkin.
Një tjetër rol që e lidhi me miliona shikues ishte ai i infermieres Megan Roach në serialin britanik “Të aksidentuarit”, ku ajo u shfaq që nga episodi i parë në vitin 1986 dhe vazhdoi të rikthehej deri në vitin 2010.
Gjatë karrierës së saj, Fricker interpretoi edhe në filma të tjerë të njohur, si “Kështu u martova me një vrasës me sëpatë” (“So I Married an Axe Murderer”), “Engjëjt në fushë” (“Angels in the Outfield”), “Një kohë për të vrarë” (“A Time to Kill”) dhe “Veronica Guerin”.
Pavarësisht suksesit të madh, aktorja kishte folur edhe për anën tjetër të famës. Në një intervistë për “The Times”, ajo tregoi se çmimi Oscar nuk i kishte hapur gjithmonë dyer të reja, pasi shpesh producentët e lidhën me një kategori të caktuar rolesh.
“Ekziston ajo që quhet ‘mallkimi i Oscarit’. Ka shumë gjëra që nuk janë të mira te ky çmim”, ishte shprehur ajo me humor. Pas lajmit për vdekjen e saj, figura të njohura publike në Irlandë nderuan kujtimin e saj. Zëvendëskryeministri irlandez Simon Harris e cilësoi Fricker “një thesar kombëtar”, ndërsa vlerësoi mënyrën se si ajo sillte thellësi dhe humanizëm në çdo personazh.
Edhe ambasadori amerikan në Irlandë, Edward Walsh, e përshkroi si “një gjigante të kinemasë irlandeze”, ndërsa kolegia e saj nga “Të aksidentuarit”, Cathy Shipton, e kujtoi si një nga njerëzit më autentikë që kishte njohur.
Në autobiografinë e saj të publikuar vitin e kaluar, Fricker kishte ndarë edhe pjesë të vështira të jetës së saj, duke folur për traumat e fëmijërisë dhe sfidat personale që kishte përjetuar.
Megjithatë, ajo e përshkruante rrugëtimin e saj artistik si një seri “rastësish të lumtura”, duke thënë se karriera e saj ishte ndërtuar më shumë nga mundësitë që i ishin shfaqur sesa nga një plan i paracaktuar. Me largimin e Brenda Fricker, bota e filmit humbet një artiste të veçantë, por interpretimet e saj mbeten të gjalla në kujtesën e publikut.
