Në Qytetin e Gazës, tingulli i fëmijëve që shkojnë më në fund në shkolla mund të dëgjohet përsëri.

Çadrat që tani shërbejnë si klasa janë të zhurmshme dhe pak kaotike, por plot jetë. Disa mësues tregojnë tabela të mbuluara me shkronja angleze; të tjerë i ftojnë nxënësit të vijnë përpara dhe të shkruajnë fjalë arabe.

Nuk është aspak një dite normale shkolle. Por pas armëpushimit Izrael-Hamas në tetor, është një fillim.

Pas dy vitesh lufte, zhurma e mësimeve dhe biseda e shokëve të klasës jehon rreth rrënojave të asaj që dikur ishte Shkolla Lulwa Abdel Wahab al-Qatami, në lagjen Tel al-Hawa në pjesën jugperëndimore të qytetit të Gazës.

U godit në janar të vitit 2024 dhe, për muaj të tërë më pas, territori i tij shërbeu si strehë për familjet e zhvendosura. Sot, është përsëri një vend mësimi – megjithëse në një formë më bazike.

Duke ecur në vijë të drejtë, me krahët e vegjël të mbështetur mbi supet e njëri-tjetrit, nxënësit buzëqeshin ndërsa shkojnë në klasat e improvizuara.

Për shumë njerëz, ky është kthimi i parë në rutinë dhe arsim që nga fillimi i luftës.

Sipas UNICEF-it, më shumë se 97% e shkollave në Gaza u dëmtuan ose u shkatërruan gjatë luftës. IDF ka bërë pretendime të përsëritura se Hamasi përdor infrastrukturën civile, përfshirë shkollat, për të kryer operacione, por rrallë ka ofruar prova të forta.

Nga 658,000 fëmijët në moshë shkollore të Strip-it, shumica nuk kanë pasur arsim formal për gati dy vjet. Gjatë asaj kohe, shumë prej tyre mësuan nga afër se si uria, zhvendosja dhe vdekja mund të ndikojnë në jetën e tyre të re. Tani, diçka e rrallë po del në pah: një pamje e brishtë e fëmijërisë që ata dikur kishin.

Katërmbëdhjetëvjeçari Naeem al-Asmaar ndiqte këtë shkollë përpara se ajo të shkatërrohej. Ai humbi nënën e tij në një sulm ajror izraelit gjatë luftës.

«Ishte gjëja më e vështirë që kam përjetuar ndonjëherë», thotë ai me zë të ulët.

Edhe pse ishte i zhvendosur për muaj të tërë, shtëpia e Naeem në qytetin e Gazës mbijetoi. Pas armëpushimit, ai u kthye me familjen e tij.

“Më mungonte shumë shkolla”, tha Naeem duke shtuar se ndryshimi është i madh.

“Para luftës, shkolla zhvillohej në klasa të vërteta. Tani jemi në tenda. Ne studiojmë vetëm katër lëndë. Nuk ka hapësirë ​​të mjaftueshme. Arsimi nuk është i njëjtë – por të qenit këtu ka rëndësi. Shkolla mbush gjithë kohën time dhe unë me të vërtetë kisha nevojë për këtë”, tha ai.

Rital Alaa Harb, një nxënëse e klasës së nëntë që dikur kishte studiuar edhe këtu, dëshiron të bëhet dentiste.

“Zhvendosja ndikoi plotësisht në arsimimin tim. Nuk kishte kohë për të studiuar. As shkolla. Më mungonin shumë miqtë e mi – dhe më mungon shkolla ime e vjetër”, tha ajo.

Shkolla e improvizuar drejtohet nga UNICEF-i dhe bashkon fëmijë nga shkolla origjinale Lulwa dhe të tjerë të zhvendosur nga lufta.

Nuk mësohet e gjithë kurrikula palestineze – vetëm bazat: arabisht, anglisht, matematikë dhe shkencë.

Drejtori, Dr. Mohammed Saeed Schheiber, ka punuar në arsim për 24 vjet. Ai mori përsipër menaxhimin e vendit në mesin e nëntorit.

“Ne filluam me vendosmëri,” tha ai, “për të kompensuar studentët për atë që humbën.”

Shkolla aktualisht u shërben 1,100 djemve dhe vajzave, duke punuar në tre turne në ditë – ku djemtë ndjekin mësimin në ditë të alternuara nga vajzat. Ka vetëm 24 mësues.

“Para luftës,” thotë Dr. Schheiber, “nxënësit tanë mësonin në shkolla të pajisura plotësisht – laboratorë shkencorë, laboratorë kompjuterash, qasje në internet, burime arsimore. E gjithë kjo është zhdukur.”

Këtu nuk ka energji elektrike. Nuk ka internet. Dhe shumë fëmijë po përballen me trauma.

Më shumë se 100 nxënës në shkollë humbën njërin ose të dy prindërit, u shkatërruan shtëpitë ose dëshmuan vrasje gjatë luftës. Në total, thotë Dr. Schheiber, çdo nxënës është prekur – drejtpërdrejt ose tërthorazi.

Një këshilltar tani zhvillon seanca mbështetjeje psikologjike, duke u përpjekur t’i ndihmojë fëmijët të përpunojnë atë që kanë duruar.

Pavarësisht përpjekjeve, kërkesa tejkalon shumë kapacitetin.

“Ne kemi më shumë se një mijë nxënës këtu tashmë,” thotë Dr. Schheiber. “Por vetëm gjashtë klasa për turn. Pranë shkollës ka një kamp të madh për të zhvendosur – familje nga Gaza veriore dhe lindore. Shumë fëmijë duan të regjistrohen. Ne thjesht nuk mund t’i pranojmë.”