Një mister që ka mbetur i pazgjidhur për më shumë se 150 vjet në Abacinë e Westminsterit, në Londër, mund të jetë pranë zgjidhjes. Arkeologët besojnë se eshtrat e gjetura brenda një sarkofagu romak mund t’i përkasin njërit prej dy abatëve mesjetarë, Aelfwig ose Wulnoth.
Mbetjet, të regjistruara zyrtarisht si zbulim në vitin 1869, fillimisht iu atribuuan Valerius Amandinus, një banor i pasur i Londrës romake, emri i të cilit ishte gdhendur në sarkofag. Megjithatë, një kryq latin në kapak, që daton në shekullin X ose XI, sugjeron se varri është ripërdorur disa shekuj më vonë.
Sipas arkeologut Warwick Rodwell dhe ekipit të tij, skeleti i përket një burri rreth 1,75 metra të gjatë, i cili vdiq në moshën 35–49 vjeç. Studiuesit po shqyrtojnë mundësinë që ai të ketë qenë Aelfwig, i cili vdiq rreth vitit 1020, ose pasardhësi i tij, Wulnoth, që vdiq më 1049.
Sarkofagu i punuar me kujdes dhe kryqi i shtuar në kapak përforcojnë hipotezën se i ndjeri kishte një pozitë të lartë kishtare. Gjurmët e zbuluara brenda tij tregojnë gjithashtu se trupi ishte vendosur fillimisht në një arkivol druri, i cili është dekompozuar me kalimin e shekujve.
Sarkofagu ishte hasur nga punëtorët që në vitin 1820, kur kapaku u thye aksidentalisht në gjashtë pjesë dhe më pas u riparua. Sot ai ekspozohet në Galeritë e Jubileut të Diamantit të Mbretëreshës në Abacinë e Westminsterit, ndërsa identiteti i personit të varrosur mbetet ende i pakonfirmuar.
