Një studim ndërkombëtar ka zbuluar se ritmi me të cilin Antarktida po humbet akullin mund t’u ofrojë qeverive një bazë të besueshme për planifikimin e masave kundër rritjes së nivelit të detit deri në mesin e këtij shekulli.

Studimi, i publikuar në revistën shkencore “Nature”, tregon se tre deri në pesë dekadat e ardhshme përbëjnë një periudhë kyçe, gjatë së cilës parashikimet për ndikimin e shkrirjes së akullit mbeten relativisht të sakta. Pas kësaj periudhe, sjellja e shtresës së akullit të Antarktidës pritet të bëhet më e vështirë për t’u parashikuar për shkak të proceseve komplekse klimatike.

Hulumtimi u drejtua nga Felicity McCormack, pjesë e programit “Securing Antarctica’s Environmental Future” (SAEF) në Universitetin Monash, në bashkëpunim me studiues nga Dartmouth College, Universiteti i Lirë i Brukselit dhe Instituti i Teknologjisë në Xhorxhia.

Ekipi analizoi modelet e përdorura në Raportin e Gjashtë të Vlerësimit të Panelit Ndërqeveritar për Ndryshimet Klimatike (IPCC), për të vlerësuar nëse ritmi aktual i humbjes së akullit mund të shërbejë si tregues i besueshëm për rritjen e ardhshme të nivelit global të detit.

Sipas rezultateve, humbja aktuale e akullit në Antarktidë mbetet një tregues i fortë i kontributit që kontinenti do të japë në rritjen e nivelit të detit, pavarësisht skenarëve të emetimeve të gazrave serrë ose modeleve të përdorura.

Studiuesit vlerësojnë se këto parashikime mund të mbështesin planifikimin e zonave bregdetare dhe strategjitë e përshtatjes ndaj ndryshimeve klimatike deri rreth vitit 2055.

Megjithatë, ata paralajmërojnë se pas kësaj periudhe pasiguritë do të rriten, pasi proceset e reagimit klimatik, si tërheqja e shtresave detare të akullit, mund të përshpejtojnë ndjeshëm shkrirjen.

Sipas autorëve të studimit, përmirësimi i monitorimit satelitor dhe zhvillimi i modeleve më të avancuara të shtresave të akullit do të jenë vendimtare për të rritur saktësinë e parashikimeve afatgjata.