Një biografi e re për presidentin francez Emmanuel Macron e portretizon atë si një njeri që, pavarësisht karrierës së tij politike dhe ngjitjes së shpejtë në majat e pushtetit, ka ruajtur tipare të një fëmije që nuk është përballur plotësisht me procesin e zakonshëm të rritjes. Sipas autores Catherine Nay, Macron ka vështirësi të pranojë gabimet, kritikat dhe të vërë në dyshim vendimet e tij.
Në librin e saj, gazetarja franceze përpiqet të shpjegojë personalitetin e presidentit përmes fëmijërisë, marrëdhënieve familjare dhe përvojave që kanë ndikuar në formimin e tij. Një prej elementeve kryesore është lidhja jashtëzakonisht e ngushtë me gjyshen, Manette, e cila ka luajtur një rol vendimtar në edukimin dhe zhvillimin e tij.
Vetë Macron ka pranuar se nuk ka pasur një fëmijëri të zakonshme dhe se, siç shprehet në librin e Catherine Nay, “nuk ka qenë kurrë adoleshent”. Sipas autores, ndikimi i fortë i gjyshes e ka orientuar drejt librave, kulturës dhe botës së të rriturve, duke e mbajtur larg përvojave dhe marrëdhënieve të zakonshme me bashkëmoshatarët.
Catherine Nay e lidh këtë zhvillim të pazakontë edhe me marrëdhënien e Macronit me Brigitte, mësuesen e tij të dikurshme, e cila është 24 vite më e madhe se ai dhe që më vonë u bë bashkëshortja e tij.
Sipas autores, këto dy marrëdhënie kanë ndikuar në mënyrën se si Macron është lidhur me njerëzit gjatë jetës. Në vend të përvojave të zakonshme të adoleshencës, ai ka krijuar marrëdhënie të forta me figura më të rritura, të cilat kanë ndikuar në formimin e tij emocional dhe intelektual.
Biografia e paraqet Macronin si një person me inteligjencë të jashtëzakonshme dhe vetëbesim të madh, por që shpesh e ka të vështirë të pranojë kundërshtimin. Sipas Nay, bindja e tij se ka të drejtë dhe aftësia për të bindur të tjerët kanë qenë njëkohësisht burim i suksesit dhe një prej dobësive të tij më të mëdha.
Autorja e lidh këtë tipar të personalitetit edhe me karrierën politike të Macronit. Ai u bë president i Francës në moshën 39-vjeçare, duke shënuar një ngjitje të jashtëzakonshme në politikën franceze.
Megjithatë, sipas biografisë, vetëbesimi i tij i tepruar dhe vështirësia për të vënë në dyshim gjykimet personale kanë ndikuar edhe në vendimet e tij politike.
Një prej shembujve të përmendur është vendimi i vitit 2024 për shpalljen e zgjedhjeve të parakohshme parlamentare. Ky vendim rezultoi në humbjen e shumicës parlamentare për kampin e tij politik dhe thelloi paqëndrueshmërinë në Francë.
Sipas Catherine Nay, Macron ka pasur gjithnjë aftësinë për të fituar besimin dhe për të afruar njerëz me ndikim, por një pjesë e tyre më vonë janë ndier të lënë mënjanë prej tij.
Portreti që ndërton autorja është ai i një presidenti me ambicie të mëdha dhe aftësi të spikatura intelektuale, por që, sipas interpretimit të saj, nuk ka arritur të zhvillojë të njëjtën aftësi për të pranuar gabimet dhe për të menaxhuar marrëdhëniet me njerëzit përreth.
Ndërsa Macron përballet me një skenë politike gjithnjë e më të fragmentuar dhe me rritjen e mbështetjes për forcat ekstreme, biografia ngre pyetje mbi ndikimin që personaliteti i tij ka pasur në ushtrimin e pushtetit dhe në ecurinë politike të Francës.
