Patëllxhani është një nga perimet që mund të sjellë përfitime të shumta për organizmin, falë përmbajtjes së lartë të fibrave, antioksidantëve, vitaminave dhe mineraleve. Përbërësit e tij ushqyes janë lidhur me shëndetin e zemrës, trurit dhe sistemit tretës, ndërsa përmbajtja e ulët kalorike e bën të përshtatshëm edhe për një dietë të ekuilibruar.
Emri “patëllxhan” vjen nga një variant i emërtimit latin melongena. Me ndryshimin e tingullit “g” në “z”, në italisht u formua fjala “melanzan”, prej së cilës më pas kaloi edhe në greqisht si “melitzana”. Një nga veçoritë kryesore të patëllxhanit është përmbajtja e antocianinave, veçanërisht në lëkurën e tij ngjyrë vjollcë. Këta përbërës kanë veprim antioksidues dhe ndihmojnë në mbrojtjen e qelizave nga dëmtimi i shkaktuar nga radikalet e lira. Patëllxhani përmban sasi të konsiderueshme fibrash, kaliumi, vitaminës C dhe vitaminës B6. Një porcion mund të sigurojë rreth 10% të nevojave ditore për fibra, 5% të kaliumit, 3% të vitaminës C dhe 5% të vitaminës B6, ndërsa përmban gjithashtu hekur dhe magnez.
Fibrat ndihmojnë funksionimin e sistemit tretës dhe mund të kontribuojnë në lehtësimin e kapsllëkut. Ndërkohë, kombinimi i fibrave, kaliumit, vitaminave dhe përbërësve antioksidues e bën këtë perime pjesë të një ushqyerjeje të dobishme për shëndetin kardiovaskular. Patëllxhani përmban gjithashtu komponime fenolike, përfshirë acidin klorogjenik, i cili ka veti antioksiduese. Sipas materialit, këto përbërës janë studiuar edhe për ndikimin e tyre të mundshëm në nivelet e kolesterolit dhe në mbrojtjen e qelizave.
Një tjetër veçori e patëllxhanit është përmbajtja e lartë e ujit, rreth 93%. Për këtë arsye, ai është një ushqim me pak kalori dhe praktikisht pa yndyrë. Burimi thekson se mënyra e gatimit ka rëndësi për ruajtjen e vlerave ushqyese. Sa më pak të gatuhet patëllxhani, aq më shumë prej përbërësve të tij ushqyes mund të ruhen. Për shkak të përmbajtjes së fibrave dhe kalorive të ulëta, patëllxhani mund të jetë gjithashtu një zgjedhje e mirë për personat që synojnë të kontrollojnë peshën, sidomos kur përgatitet me pak yndyrë. Në përgjithësi, përfshirja e patëllxhanit në një dietë të larmishme mund të ndihmojë në marrjen e fibrave, vitaminave, mineraleve dhe përbërësve antioksidues. Lëkura e tij vjollcë është veçanërisht e pasur me antocianina, ndaj konsumimi i tij me lëkurë, kur është i përshtatshëm dhe i pastruar mirë, ndihmon në ruajtjen e këtyre përbërësve.
