Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së ka shprehur hidhërimin e tij të thellë për vdekjen e një paqeruajtësi të dytë francez të UNIFIL-it , i cili ndërroi jetë nga plagët e marra pas sulmit më 18 prill në Libanin jugor , në të cilin një paqeruajtës tjetër u vra dhe tre të tjerë u plagosën.
Sipas një deklarate nga zëdhënësi i Sekretarit të Përgjithshëm, paqeruajtësit “u sulmuan nga aktorë jo-shtetërorë, që besohet se janë të lidhur me Hezbollahun”, ndërsa hetonin raportet për pajisje shpërthyese të improvizuara në zonën e operacioneve të Misionit.
Sekretari i Përgjithshëm shprehu “ngushëllimet e tij më të thella familjes, miqve dhe kolegëve të paqeruajtësit të rënë”, si dhe Qeverisë dhe popullit të Francës, duke shprehur njëkohësisht urimet e tij për një “shërim të plotë dhe të shpejtë” për të plagosurit. Ai theksoi se ky është një tjetër incident në një seri incidentesh në javët e fundit që kanë rezultuar në vdekjen dhe lëndimet serioze të paqeruajtësve të UNIFIL.
Shefi i OKB-së përsëriti se “sulmet ndaj operacioneve paqeruajtëse duhet të ndalen”, duke nënvizuar se ato përbëjnë “shkelje serioze të ligjit ndërkombëtar humanitar dhe Rezolutës 1701 (2006) të Këshillit të Sigurimit” dhe se ato “mund të përbëjnë krime lufte”. Ai u bëri thirrje të gjitha palëve të përmbushin detyrimet e tyre sipas ligjit ndërkombëtar dhe të sigurojnë në çdo kohë “sigurinë dhe mbrojtjen e personelit të OKB-së dhe paprekshmërinë e objekteve dhe aseteve të OKB-së”.
Ai gjithashtu bëri thirrje që të gjitha sulmet ndaj operacioneve paqeruajtëse të hetohen menjëherë dhe “ata që janë përgjegjës të ndiqen penalisht në mënyrë efektive dhe të mbahen përgjegjës”, duke përshëndetur në veçanti angazhimin e deklaruar të autoriteteve libaneze për të hetuar incidentin e 18 prillit.
Sekretari i Përgjithshëm përsëriti gjithashtu thirrjen e tij drejtuar të gjitha palëve të përfshira që të respektojnë ndërprerjen e armiqësive të shpallur më 16 prill, duke vënë në dukje se Kombet e Bashkuara mbeten të përkushtuara për të mbështetur përpjekjet diplomatike për të zgjatur armëpushimin dhe për të zbatuar plotësisht Rezolutën 1701.
Në përfundim, ai shprehu “mirënjohjen e tij të thellë për të gjitha gratë dhe burrat që shërbejnë në UNIFIL”, duke nënvizuar rëndësinë e sigurisë së tyre dhe lirinë e lëvizjes së Misionit.
